زمانی که تحصیل دختران در دانشگاه منع شد، سال چهارم دانشجوییاش را در رشتهی حقوق میگذراند؛ سالی که پایان یافت، اما تحصیل او در دانشگاه به پایان نرسید. حالا خیال تدریس در دانشگاه را کنار گذاشته و جای کتاب با متر و قیچی سروکار دارد؛ دختری که در جدال با آرزوها و واقعیتها، راه تازهای را برای دوام زندگیاش برگزیده است.
پزشکان در غور، میگویند که «کیست تخمدان» یکی از شایعترین بیماریهایی است که در داخل یا روی تخمدان شکل میگیرد و میتواند زنان را در هر سنی به ویژه در سنهای باروری، دچار کند.
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۷۱ زن در ۱۶ ولایت نشان میدهد که بیش از نیمی از این زنان محدودیتهای خانوادگی و اجتماعی را از دلیلهای اصلی احساس تنهایی، کاهش اعتمادبهنفس و انزوا در زندگی روزمرهی خود عنوان کرده اند. بر بنیاد یافتهها، ۴۱ زن محدودیتهای تحمیلی و شرایط اقتصادی و اجتماعی دشوار را عامل تشدید حس تنهایی دانسته اند. احساس تنهایی در حالی در میان این زنان سایه افکنده که بیشتر آنان دارای شغل و درآمد نیز هستند. نداشتن حمایتهای خانوادگی و سرکوب خواستهها، تنها عامل احساس تنهایی زنان نیست.
بخش زنان سازمان ملل متحد، اعلام کرده که ۹۲ درصد افغانها از آموزش دختران پشتیبانی میکنند.
این نهاد در اعلامیهای نوشته که افغانها در همهی سطوح جنسیتی و اجتماعی، تقریباً به طور یکدست از حق آموزش دختران حمایت میکنند.
وزارت دفاع امارت اسلامی، حملههای هوایی پاکستان بر خوست و ننگرهار را «محکوم» کرده و هشدار داده که چنین اقدامهای «غیرمسئولانه» پیامد خواهد داشت.
این وزارت، دیر وقت روز گذشته –پنجشنبه، ۶ سنبله-، با نشر اعلامیهای نوشته که در حملههای هوایی پاکستان زنان و کودکان جان باخته اند.
در بخشی از اعلامیه آمده که حملههای هوایی پاکستان «ظالمانه و وحشیانه» بوده است.
فوزیه، زنی از روستای «باغمیر» ولایت کندز، روزها را با صدای خروس و گرمای آفتاب در کشتزارش آغاز میکند. زنی با دستان پینهبسته و چهرهای که زیر آفتاب تغییر رنگ داده است، هر روز برای تولید بیشتر و پشتیبانی اقتصادی خانواده بدون خستگی کار میکند.
با ورود به پنجمین سال بازماندن دختران از آموزش، این دستهای از جامعه، با انزوا و ناامیدی عمیقتری دستوگریبان اند. پس از رویکارآمدن امارت اسلامی در تابستان ۱۴۰۰، درهای مکتبها به روی دختران بالاتر از صنف ششم بسته شد و با گذشت بیش از ۱۴۶۰ روز این محرومیت ادامه یافته است؛ محرومیتی به گفتهی شماری از دانشآموزان دختر، به سلامت روانی آنها آسیب زده و سبب انزوای شان شده است.
وزارت امور خارجه امارت اسلامی، اعلام کرده که در واکنش به حملههای ارتش پاکستان بر ننگرهار و خوست، سفیر پاکستان در کابل را احضار کرده و یادداشت اعتراضی خود را به وی تسلیم داده است.
این وزارت، امروز (پنجشنبه، ۶ سنبله)، در اعلامیهای نوشته که در نتیجهی حملههای پاکستان بر این دو ولایت، سه تن جان باخته و هفت تن دیگر زخمی شده اند.
شماری از زنان دامدار در کاپیسا، از شیوع بیماریهای دامی ابراز نگرانی میکنند. این زنان که دامداری را منبع اصلی درآمد خانوادههای شان میدانند، میگویند که کاهش تولید شیر، مرگومیر حیوانات، هزینههای سنگین درمان و نبود مرکزهای درمانی دولتی، از چالشهای جدی اند که زندگی بسیاری از خانوادهها را زیر تأثیر قرار داده است.
او در روزهایی که نمیتوانست به دانشگاه برود، در فضایی پر از رنگها و تابلوهای کالیگرافی، تلاش میکند امید را از میان خطوط و رنگها بیرون بکشد. «مثلی که زندگی کاملاً توقف کرد، کم کم به خود قبولاندم این شکل نباشد، تا به کی افسردگی، تا به کی این حالت دشوار باشد. باید از جایی دوباره آدم برخیزد.»
دفتر رسانههای مقام ولایت ننگرهار، اعلام کرده که شب گذشته در نتیجهی دو حملهی هواپیمای بیسرنشین بر یک خانهی مسکونی در ولسوالی شینوار این ولایت، چهار غیرنظامی زخمی شدند.
در خبرنامه آمده که این رویداد سه کودک و یک زن از اعضای یک خانواده زخمی شده اند.
بیست سال است که از جایگاه سنتی زن خانه، به جایگاهی با تعریف مردانه در افغانستان، یعنی سرپرست خانواده تغییر موقعیت داده و تنها تکیهگاه فرزندانش در روزهای خوب و بد زندگی بوده است. نسترن -نام مستعار- در این مدت از طریق گلدوزی و خیاطی، نانی سر سفره برده و سقفی روی سر فرزندانش ساخته است.
مقامهای امنیتی کاپیسا، میگویند که در نتیجهی یک دشمنی خانوادگی در ولسوالی تگاب، چهار تن کشته و یک زن زخمی شده است.
وزارت صحت عامهی امارت اسلامی با موسسه خیریهی قطر توافقنامهای را برای ساخت یک شفاخانه ۴۰۰ بستر برای مادران و کودکان در کندهار امضا کرد. کار ساخت این شفاخانه در دونیم سال تکمیل خواهد شد.
در هوای گرمی که بیاختیار عرق را از پیشانی آدمی جاری میکند، در یکی از جادههای شهر کابل با شگوفه آشنا میشوم؛ چادر سیاهی بر سر انداخته، در حالی که کودکش را در بغل دارد، دستش با فروتنی به سوی عابران دراز مانده است. مقابلش تنها چند سکهی پنج، دو و یکافغانیگی افتاده است. پسر شگوفه یک سال دارد، تحمل گرما برای او دشوار است و بریده بریده در آغوش مادر گریه میکند. مادر نیز خستگی از سروصورتش میبارد.
شماری از پزشکان متخصص نسایی_ولادی در کابل، میگویند که در هنگام بلوغ و با ایجاد تغییرات هورمونی قابل توجهی در بدن دختران به ویژه افزایش هورمون پروژسترون که نقش مهمی در تنظیم دورهی قاعدگی و آمادهسازی رحم برای بارداری دارد، در برخی موارد میتواند منجر بر رشد غیرطبیعی بافتهای رحم شود که به آن فیبروم رحم (تومور رحم) گفته میشود.
