ادعای فساد در سفارت افغانستان در آلمان؛ مهاجران اعتراض کردند
شماری از مهاجران کشور مقیم آلمان از وجود فساد، سهلانگاری، بیتوجهی و برخورد نادرست در سفارت افغانستان در برلین شکایت دارند.
شماری از مهاجران کشور مقیم آلمان از وجود فساد، سهلانگاری، بیتوجهی و برخورد نادرست در سفارت افغانستان در برلین شکایت دارند.
صبح امروز (سهشنبه، ۲۸ اسد/مرداد) همزمان با برگزاری مراسم صد و یکمین سالروز استرداد و استقلال افغانستان، کابل گواه برخورد چندین موشک بود.
مسئولان امنیتی ولایت غور از سقوط ولسوالی مرغاب این ولایت به دست طالبان خبر میدهند.
هیأت مذاکرهکنندۀ حکومت به سلاموطندار میگوید که بنا بر دلایل ناروشن، گفتوگوهای بینالافغانی که قرار بود به تاریخ 26 اسد در دوحه برگزار گردد، به تعویق افتاده است.
مسئولان فرماندهی پولیس کابل میگویند که دو محافظ عضو شورای ولایتی کابل که چند روز پیش خواجه رفیعالله صدیقی، مدیرمسئول تلویزیون خورشید را لتوکوب کرده بودند، بازداشت شدهاند.
یکی از نگاههای بیرونی نسبت به روایتهای ممزوج در افغانستان اثریست به نام «پس از طالبان ملتسازی در افغانستان» از جمیز دابینز که توسط عارف سحر به فارسی ترجمه شده است.
اولین شکل مقاومت سیاهان آمریکا، توسط بردهها شروع شد. آنها از ایالات جنوبی فرار میکردند و به ایالات شمالی میرسیدند. در نتیجۀ این فرارها، برای دستگیری این بردگانِ فراری جایزههای کلانی مقرر میشد. علیرغم اینها، تا سال 1860، چهارصدهزار برده گریختند. بهقولِ دیوید والدسترایکر، «عملِ به فرار، بهخودیخود ایدۀ بردگی را بهچالش میکشید.»
ترامپ رئیسجمهور آمریکا نمونهای کوچک از این مستبدان است. او زمامدارِ کشوریست که بهلحاظِ تاریخی خود را هواداِر آزادی دانسته است؛ که البته همیشه اینطور نبوده است. تا امروز، با ساختوپاختِ جمهوریخواهانْ او کمابیش لجامگسیخته حکومت کرده است. حالا انتخابات در راه است و او محبوبیتی ندارد، برای همین بهدنبالِ راهی برای پیروزی دستوپا میزند. و اگر معنایش پایمالکردنِ آزادیهای آمریکایی باشد، اشکالی هم ندارد.
عوامگرایی یا پوپولیسم پدیدۀ نسبتا سادهایست. رهبرانِ پوپولیست چیزهایی را که مردم دوست دارند بشنوند، به آنها میگویند، و همیشه هم رأیِ آنها را مالِ خود میکنند. رهبرانِ پوپولیست معمولا قبل از آنکه مردم متوجهِ دروغهایشان شوند، یا میمیرند یا بازنشست میشوند، یا به یک دیکتاتور بدل میشوند. ولی وقتی مصیبتی ناگهانی مثل بحران جاری کووید ۱۹ بروز میکند، نواقصِ پوپولیسم هم بلافاصله آشکار میشود.
ظاهرا بعد از حملاتِ 11 سپتامبرِ 2001 به آمریکا بود که شکوفایی داستانهای ویرانشهری آغاز شد و در سال 2010 سر به فلک کشید؛ دورهای که رمانهای «بازیِ گرسنگی» اثرِ سوزان کالینز به موفقیت فراوانی دست یافت. اما آیا فیلمها و داستانهای ویرانشهری تندروی و رادیکالیسم را در جهان واقعی تقویت میکنند؟