بازگشت بی‌سابقه‌ی مهاجران؛ ۷۱۱ هزار تن از گذرگاه مرزی اسلام‌قلعه وارد افغانستان شد

مسئولان در کمیته‌ی رسیدگی به امور مهاجران، می‌گویند که در ماه پسین، ۷۱۱ هزار و ۱۰۸ مهاجر افغان در ایران، از مسیر گذرگاه مرزی اسلام‌قلعه در هرات وارد افغانستان شده ‌اند.
در یک ماه گذشته، ایران روند اخراج مهاجران افغان را شدت داده و روزانه ده‌ها هزار تن را به افغانستان بازمی‌گرداند.

پنج مکتب با پشتیبانی یونیسف در غزنی گشایش یافت

ریاست معارف غزنی، اعلام کرده که پنج مکتب در این ولایت با پشتیبانی مالی صندوق پشتیبانی از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف)، در غزنی ساخته شده است.     

میرنصیراحمد حسینی، رییس معارف غزنی، گفته که این مکتب‌ها در ولسوالی‌های «اندر و گیروی» غزنی ساخته شده و پس‌ازچاشت روز گذشته –سه‌شنبه، ۳۱ سرطان- به بهره‌برداری رسیده است.  

موج اخراج از ایران؛ گراندی خواستار بازگشت تدریجی مهاجران افغان شد

فیلیپو گراندی، کمیسار عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در دیدار با اسکندر مومنی، وزیر امور داخله‌ی ایران خواستار بازگشت‌دادن مهاجران افغان به شیوه‌ی «تدریجی» شده است.

وزیر داخله‌ی ایران، در این دیدار خواستار برگزاری نشست سه‌جانبه میان ایران، امارت اسلامی و نماینده‌ی کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، شده است.

برگزاری نشست اشتغال‌زایی؛ «رسیدگی به مشکلات بازگشت‌کنندگان نیازمند هم‌کاری حکومت و سکتور خصوصی است»

عبدالسلام حنفی، معاون اداری ریاست‌الوزرای امارت اسلامی در این نشست، گفت که رسیدگی به مشکلات بازگشت‌کنندگان و ایجاد فرصت‌های کاری به آن‌ها، نیازمند اقدام‌های مشترک حکومت و سکتور خصوصی است. او، می‌افزاید: «کاریابی به همه به ویژه برای بازگشت‌کنندگان، یک مسئله‌ی مهم است و توجه همه به آن نیاز است؛ همه باید در این راستا متحدانه کار کنیم، تا این مشکل را به گونه‌ی احسن حل کنیم.»

خشک‌سالی و آفت «کفشک» به محصولات زنان زراعت‌پیشه در بادغیس آسیب رسانده است

شماری از زنان کشاورز در بادغیس، می‌گویند زمین‌هایی که پیش از این برای خانواده‌ها نان فراهم می‌کرد، اکنون در زیر آفتاب سوزان و بدون آب، خشک و بی‌ثمر شده اند. آفت کفشک نیز محصولات اندک باقی‌مانده را از بین برده و چیزی جز خاک، قرض و ناامیدی برای این زنان نگذاشته و آن‌ها را با مشکلات جدی اقتصادی روبه‌رو کرده است.

بازگشت با رنج گذشته و نگرانی از آینده؛ «مهاجرت همه چیز را از من گرفت، حتا حق آموزش!»

داوود که در ایران به شغل کاشی‌کاری مشغول بوده، امیدوار است بتواند از مهارت‌هایش در بازسازی و ساخت‌وساز بخش‌هایی از افغانستان استفاده کند. «انشاءالله یک کار خوبی پیدا کنیم و این جا هم درست بشه. ما هم بتوانیم یک کاری را پیش ببریم. هر قدر کار پیش ببریم وطن خود ما است، ارزش ما معلوم می‌شود. آن جا ایران که آباد کردیم، اصلاً ارزش ما معلوم نشد.»

متقی با مقام قطری در باره‌ی روابط دوجانبه و اخراج پناه‌جویان افغان از آلمان گفت‌وگو کرد

امیرخان متقی، سرپرست وزارت امور خارجه با محمد بن عبدالعزیز الخلیفی، وزیر دولت در امور خارجی دولت قطر در باره‌ی روابط دوجانبه، روند بازگرداندن ۸۱ افغان از آلمان و آخرین موج اخراج مهاجران افغان گفت‌وگو کرده است.

ماندن پای صنعت به بهای ناداری؛ روایت صنعت‌گری که از کارش نمی‌تواند نانی به خانه ببرد

با این که از مزد کارش نمی‌تواند هزینه‌های زندگی خانواده‌اش را فراهم کند، اما چیزی ته دلش او را به ادامه‌دادن واداشته و نمی‌تواند از کارش جدا شده و برای درآوردن پول، به راه دیگری فکر کند. به امید این که صنایع دستی چرمی، روزی جایگاه خودش را در میان مردم بیابد، پشت میز کارش می‌ماند.

بانک مرکزی بیش از یک میلیارد و نُه میلیون افغانی بانکنوت مندرس را آتش زد

بانک مرکزی افغانستان، اعلام کرده که یک میلیارد و نُه میلیون و ۸۶۷ هزار افغانی بانکنوت‌های کهنه و فرسوده از چندین زون جمع‌آوری شده است.

این بانک، امروز (سه‌شنبه، ۳۱ سرطان)، در اکس نوشته که این بان‌نوت‌ها از زون‌های مرکزی، جنوب‌شرق و شرق گردآوری شده است.

دیدار دبیرکل سازمان هم‌بستگی جهان اسلام با امیرخان متقی؛ تأکید بر روابط نزدیک امارت با کشورهای اسلامی

محمد بن عبدالکریم آل عیسا، دبیرکل سازمان هم‌بستگی جهان اسلام، با امیرخان متقی، سرپرست وزارت امور خارجه‌ی حکومت سرپرست، دیدار و در باره‌ی آخرین تحول‌های افغانستان گفت‌وگو کرده‌ اند.

وزارت امور خارجه، دیروقت روز گذشته -دوشنبه، ۳۰ سرطان-، با نشر خبرنامه‌ای اعلام کرد که در این دیدار، در باره‌ی وحدت جهان اسلام و چالش‌های فراروی آن نیز گفت‌وگوهای همه‌جانبه صورت گرفته است.

سفری ۳۰ساله‌ در دل تاریخ؛ روایت مردی که میراث‌های فراموش‌شده را زنده نگه می‌دارد

در میان شلوغی یکی از جاده‌های پرتردد کابل، مردی ۷۰ ساله با حوصله و دقت، اشیایی را روی بساطی ساده می‌چیند؛ اشیایی که از دل تاریخ آمده‌ و نسل‌ها را پشت سر گذاشته ‌اند. اشیایی که نه فقط کالا؛ بل روایت‌گر خاموش گذشته ‌اند؛ سفیرانی از فرهنگ‌ها و تمدن‌هایی که آرام‌آرام در سایه‌ی فراموشی محو می‌شوند.

دست‌فروش زن در خیابان‌های کابل؛ «موهایم سفید شد، اما از مجبوری کار می‌کنم»

در یک روز گرم تابستان، عقربه‌ها ۱۱ پیش‌ازچاشت را نشان می‌دهند و خیابان‌های همیشه شلوغ کابل خلوت‌تر از همیشه به نظر می‌رسند. زنی با لباس سیاه، در کنار کراچی تک‌چرخی نشسته و چشم‌هایش در پی موترها و ره‌گذران می‌چرخد؛ چشم‌انتظار کسی که شاید بسته‌ای دست‌مال کاغذی یا جفتی جوراب از او بخرد.

سفال‌گری در افغانستان؛ صدای هنری که شنیده نمی‌شود

در حالی که جوانان در افغانستان از بی‌کاری بیداد می‌کنند و شماری برای یافتن کار ناگزیر به مهاجرت می‌شوند، صنایع بومی و سنتی که می‌تواند فرصت‌های کاری ارزش‌مندی را در کشور فراهم کند، در آستانه‌ی فراموشی و رکود قرار گرفته‌ است.