شماری از زنان در تخار، میگویند که ناداری و دسترسی محدود به خوراکیهای مغذی، سبب شده تا به ضعف جسمی، سرگیچی و بیحالی دچار شوند؛ مشکلی که به گفتهی آنان روزبهروز در حال افزایش است.
بصیره، باشندهی تخار، میگوید که دسترسی محدود به خوراکیهای مغذی او را به کمخونی و بیماریهای پوستی دچار کرده است. «تغذیهی درست نشدیم؛ زیر چشمهایم را حلقهی سیاه میزند؛ دست و پاهایم را خواب میبرد؛ داکتر میگوید که تأثیر کم خونی است؛ این بیماری به زندگیام تأثیر گذاشته است.»
شیما، دیگر باشندهی تخار نیز، میگوید: «در سه وقت یک وقت غذا پخته میکنیم و ترکاری و میوه هیچ نمیخوریم؛ کودکان شیربهشیر دارم و شوهرم بیکار است.»
در همین حال، متخصصان نسایی-ولادی در تخار، میگویند که کمخونی بیشتر در میان زنان باردار دیده میشود و علت اصلی آن، تغذیهی ناسالم و فاصلهی کم میان زایمانها است. به گفتهی آنها، از میان هر ۱۰ زن که روزانه برای آزمایشدادن مراجعه میکنند، هشت تن آنها با مشکل کمخونی روبهرو استند.
الاهه، پزشکان در تخار، می گوید: «بیشتر زنان فاصلهدهی میان ولادتها را رعایت نمیکنند و در زمان ولادت کمخون میشوند؛ قبل از این که ذخایر آهن خود را پوره کنند، دو باره حمل میگیرند و برای همین مشکل شان بیشتر میشود.»
مسئولان ریاست صحت عامهی تخار، میگویند که میزان کمخونی در میان زنان نسبت به سال گذشته حدود ۱۰ درصد افزایش یافته است.
احمدولی احمدزی، رییس صحت عامهی این ولایت، میگوید که داروهای تقویتی برای زنان مبتلا به کمخونی در همه مرکزهای صحی تخار فراهم شده و پزشکان نظر به نیاز آن را به بیماران تجویز میکنند. او میافزاید: «زنان بادار باید هر ماه به مراکز صحی مراجعه کنند در کلینیکها قابله صاحبهای ما تابلیتهای تقویتی از جمله فلوک اسید برای شان تجویز میکنند.»
کمخونی، از رایجترین مشکلات صحی در میان زنان در سراسر افغانستان است که به گفتهی پزشکان، ناداری، تغذیهی ناسالم، سوءتغذیه، دسترسی محدود به خدمات درمانی، از مهمترین عاملهای استند. زنان باردار و شیرده، بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری قرار دارند.
