یک زن در شهر هرات، با تهیهکردن گونههای ترشی و عرضهی آن به بازار، نیازهای خوراکی و غیرخوراکی خانوادهاش را تأمین میکند.
ثریا قربانی که ۱۰ سال پیش کار در بخش تهیهی ترشی محلی را از خانه آغاز کرده، میگوید که هر هفته نزدیک به ۲۰۰ کیلوگرم ترشی تهیه و به بازار عرضه میکند. «در گذشته خیاطی میکردم. مدتی در ایران و مدتی در افغانستان خیاطی کردم؛ اما چون دیدم خیاطی زیاد شده بود به تهیهی ترشی رو آوردم.»
ثریا، میافزاید که با تهیه و فروش ترشی نازخاتون، بندری، سالاد شور، مخلوط، سیر ترشی، رُب انار و سرکهی سیب، درآمد خوبی به دست میآورد. «درآمدی که به دست میآورم خوب است. تمام مواد حالا گران شده، تقریبا خوب است خدا را شکر.»
نبود فضای مناسب برای تهیهی ترشی و دسترسینداشتن به بازارهای بزرگ سبب شده که تجارت کوچک ثریا کمتر رشد کند. به گفتهی این زن، «در گذشته به دکانها بیشتر توزیع میکردم؛ در مارکیت بیبی سمیه غرفه داشتم و خانمها زیادتر میآمدند؛ اما حالا خانمها کمتر میآیند.»
ثریا قربانی که تلاش دارد کارش را گسترش دهد خطاب به دیگر زنان میگوید: «از صفر شروع کنند، هر کاری که دوست دارند؛ روی پای خود شان ایستاد شوند؛ وقتی که پول به دست فرد میآید خیلی حس خوبی است؛ هر قدر هم که خسته باشیم، خستگی برطرف میشود.»
داستان ثریا نشان میدهد که اگر زمینهی حمایت مناسب، آموزش و دسترسی به بازار برای زنان فراهم شود، آنها میتوانند بار اقتصادی خانوادههای شان را کاهش دهند و گامهای استواری به سوی خودکفایی بردارند.






