کشاورزان در ولسوالی شولگرهی بلخ که سرگرم شالیکاری اند، میگویند که در سایهی نبود وسایل و ماشینآلات نوین، بهای بلند کود کیمیایی و نبود بازار فروش، با مشکلات جدی روبهرو شده اند.
شماری از این شالیکاران، به سلاموطندار میگویند که اگر به آنان وسایل نوین کشاورزی فراهم شود، حاصلات آنان افزایش خواهد یافت.
خانمحمد، یکی از شالیکاران در ولسوالی شولگره، میگوید که کمبود وسایل کاری، نبود بازار فروش به تولیدات آنان و بهای بلند کود کیمیایی سبب شده است حاصلات آنان و میزان علاقهمندی شان به کاشت شالی کاهش یابد.
خانمحمد، میافزاید: «شالیکاری خیلی کار سخت است؛ شبوروز ما سرگردان همین کار هستیم. ما به ماشین نیاز داریم. دولت و نهادهای خصوصی باید به ما ماشین بدهند تا سهولت برای ما ایجاد شود.»
غلامسخی، یکی دیگر از شالیکاران در ولسوالی شولگره، نیز میگوید: «در بخش درو، بیرونکردن و دیگر بخشها، به ما وسایل مدرن/نوین توزیع شود؛ به خاطری که ما بتوانیم حاصلات زیاد داشته باشیم.»
عبدالباقی، از دیگر شالیکاران در این ولسوالی، از نبود بازار فروش انتقاد میکند و میگوید: «ما زیاد کوشش میکنیم و زحمت میکشیم؛ اما آخرش هم نرخ پایین است؛ در شهر کسی خریدار نیست. یک سیر ۴۰۰ افغانی است؛ باید حداقل یک هزار افغانی فروخته شود تا ما فایده کنیم.»
محمدالدین بلال، مدیر زراعت ولسوالی شولگره، میگوید که مشکلات شالیکاران این ولسوالی را به مرکز انتقال داده اند و تلاشها برای رسیدگی به این مشکل جریان دارد.
ولسوالی شولگرهی بلخ، از مناطقی است که بیشتر کشاورزان آن با کشت شالی در راستای تأمین این نیاز کشاورزی فعالیت میکنند. در کنار آن، ولسوالیهای کلدار، شورتپه و کشنده، نیز از مناطقی اند که شالی در آن جا کشت میشود.
