چهاردیواری اتاق کوچکش پر از تابلوهای نقاشی و انیمیشنهاییست که برخی با قلم مو و آبرنگ طراحی شده و برخی دیگر نیز، دیجیتالی است. او، بیشتر وقتش را صرف نقاشی و انمیشنسازی میکند و با درآمدی که از این طریق دارد روزگارش را میگذارند.
انجیلا گلستانی ۲۵ساله، دانشآموختهی خبرنگاری از دانشگاه کابل است و شش ماهی میشود که در پاکستان زندگی میکند. او، روزگاری آرزو داشت روزنامهنگار شود و صداهای سکوتکردهی شهروندان را بازتاب دهد؛ اما با تنگترشدن فضاهای کاری در رسانههای افغانستان، مسیرش را تغییر داده و خواست نگفتههایش را با رنگ و طرحهای انیمیشنی بازتاب دهد.
سلاموطندار را در اکس دنبال کنید
انجیلا میگوید؛ از این که نمیتواند در بخشی که تحصیل کرده کار کند، ناراحت است و این وضعیت گاهی او را به افسردگی دچار میکند؛ اما تمرکز روی تابلوهای نقاشی و ساختن انیمیشن، اندکی از این ناخوشیاش کم کرده و او را در مسیر رسیدن به رؤیاهای تازهاش قرار میدهد. «به خاطر این که رشتهی ژورنالیزم را خواندم و در او ساحه کار کرده نتوانستم، باز به هنر دیجیتال رو آوردم.»
بخش بیشتر کارهای انجیلا، در حسابهای کاربریاش در شبکههای مجازی نشر شده و علاقهمندانی برای خودش یافته است. میگوید که بیشتر بازخوردهای مردم، مثبت است و فعالیتش در شبکههای اجتماعی، روزنهای برای درآمد نیز شده است. انجیلا، از این طریق سفارشهایی دریافت کرده و آن را روی تابلوی نقاشی میریزد و اندک پولی نیز به دست میآورد.
انجیلا در حالی که به گونهی قانونی به پاکستان مهاجرت کرده، اما با شدتگرفتن روند اخراج مهاجران، ترس بازگشت به افغانستان در ذهنش جا گرفته است.
انجیلا نقاشی و انیمیشنسازی را با تمرینهای خودی آموخته و میگوید که بزرگترین آموزگارش، فضاهای انترنتی از جمله یوتیوب بوده است. او، با دنبال کردن ویدیوهای آموزشی اکنون میتواند خودش تصویرهای ذهنیاش را نقاشی کرده یا به انمیشن تبدیل کند. «این هنر را پیش خود کار کردم و در جای دیگر برای یادگیری نرفتهام و از طریق ویدیوهای آموزشی در یوتیوب فرا گرفتهام.»
سلاموطندار را در تلگرام دنبال کنید
گلستانی میافزاید که در نقاشیهایش، بیشتر زنان و دختران، فقر و هرازگاهی طبیعت را روی تابلو میریز. میگوید: «دوست دارم بتوانم یک صدا شوم به همه دختران افغانستان که با چالشهای زیادی روبهرو استند، از جمله این که حق رفتن به مکتب و حق رفتن به وظیفه را ندارند و توسط نقاشیهای خود، بتوانم برای آنها یک صدا شوم.»
انجیلا، هفت اثر انیمیشن و بیش از۲۰ اثر نقاشی دیجیتالی دارد. او، میگوید از این طریق میخواهد زندگی زنان و دختران را بازنمایی کند.
کمبود مواد خام، هزینهی بلند آن، فروختهنشدن اثرهایش و کمرنگی علاقه به خرید این اثرها، از عمدهترین مشکلهایی است که انجیلا با آن روبهرو است. «با کمبود مواد روبهرو بودم. وقتی میخواستم با رنگ روغنی کار کنم موادش بسیار قیمت بود و تابلوها فروش نداشت.»
انجیلا با وجود همهی این چالشها و آرزوهایی که در شهر کابل جا گذاشته، دوست دارد تحصیلاتش را در بخش نقاشی و هنر دیجیتال به گونهی مسلکی فرا گرفته و بتواند بار دیگر در مسیر رویاهایش قرار بگیرد.
