زمستانهای سرد پروان نه تنها فعالیتهای کشاورزی را متوقف نکرده، بل برای شماری از زنان روستانشین به فرصتی برای تلاش بیشتر و حفظ چرخهی اقتصاد خانواده بدل شده است. تولید سبزیها در سبزخانههای خانگی، شیردوشی، تهیهی ماست، پنیر، قیماق و قروت، از مهمترین فعالیتهایی اند که این زنان انجام میدهند؛ فعالیتهایی که هرچند درآمد آن محدود است؛ اما پیوسته و حیاتی است.
زرغونهی ۳۵ساله، باشندهی کنر و مادر سه فرزند، سه سال پیش در یک برنامهی آموزشی زراعتی ویژهی زنان اشتراک کرد؛ برنامهای که هدف آن آموزش شیوههای ایجاد و مدیریت باغچههای خانگی بود. او پس از پایان این دوره، در کنار خانهاش یک باغچهی کوچک سبزی ایجاد کرد؛ اقدامی که به گفتهی خودش، آغاز راهی تازه در زندگیاش بود.
زهرای ۴۵ساله، کشاورزی در روستای «درهی شیخا» در شمال شهر فیروزکوه، مرکز غور، از گلخانهای میگوید که تا پیش از سیلابهای سال روان، سالانه نزدیک به ۵۰ هزار افغانی از آن درآمد داشت.
