یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۱۰ زنی که تجربهی زایمان در شفاخانههای رابعهی بلخی و ۱۰۲ بستر لیسهی مریم را داشته اند، نشان میدهد که این زنان افزون بر تحمل دردهای شدید جسمانی ناشی از زایمان، با رفتارهای نامناسب، الفاظ زشت و رکیک، برخوردهای غیرحرفهای و بیتوجهی از سوی کارکنان صحی این شفاخانهها روبهرو شده اند.
با وجود توصیههای علمی برای فاصلهدهی حداقل ۲۴ ماه میان دو بارداری؛ اما یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با نُه زن در کابل نشان میدهد که این زنان فاصلهی معیاری میان زایمانهای شان را رعایت نکرده اند. نتیجهی گفتوگو با این زنان، نشان میدهد که بیشتر آنان به خدمات و آگاهی صحی برای ایجاد فاصله میان زایمانها دسترسی دارند؛ اما با آن هم به این فاصله توجه نکرده اند و سبب پیامدهای صحی و روانی برای خود شان و رشد فرزندان شان شده است.
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۱۲ زن که تجربهی زایمان در خانه را داشته اند و گفتوگو با ۲۰ قابلهی سنتی (به زبان محلی به آن کمپیر، دَده و مادرکلان میگویند)، نشان میدهد که دوری از مرکزهای درمانی، رسم و سنتهای محلی، کمبود آگاهی، مشکلات اقتصادی و دشواری راهها، زنان را ناگزیر کرده است تا جان خود و نوزادان شان را به دست سرنوشت بسپارند.
بیاختیاری ادرار، بیماری شایع و آزاردهندهای است که بسیاری از زنان پس از زایمان به آن مبتلا میشوند. به گفتهی شماری از پزشکان، این عارضه از مشکلات جدی سلامت زنان در دوران پس از زایمان به شمار میرود. عاملهایی مانند زایمانهای مکرر، وزن بالای نوزاد، بارداری دوقلو یا چندقلویی و افزایش سن مادر، از جمله دلیلهای اصلی بروز آن عنوان شده است.
