در دل هر جامعهی پویا و رو به رشد، جوانان به عنوان نیروهای خلاق و آیندهساز، نقش سازندهای در بهپیشراندن چرخهی توسعه دارند. آنها با انگیزه، انرژی و ایدههای نو، میتوانند مسیر پیشرفت را هموارتر کنند؛ اما بخش بزرگی از این نیروی توانا و اثرگذار در افغانستان، در زندگی کاری با مانعهایی روبهرو شده اند که نمیگذارد سهم شان را در توسعهی کشور داشته باشند.
بررسی سلاموطندار از تجربهی ۳۵ زن جوان در ولایتهای مختلف افغانستان نشان میدهد که اختلالهای قاعدگی بر زندگی اجتماعی، خانوادگی و روانی آنان تأثیرهای منفی داشته است. این زنان، روایت کرده که با وجود تحمل دردهای جسمی و روانی ناشی از قاعدگی، از پشتیبانی عاطفی خانواده و درک اطرافیان، نیز محروم اند.
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۲۱ زن نشان میدهد که پس از وضع محدودیتها بر ورزش زنان و بستهشدن پارکها و باشگاههای ورزشی به روی آنان، این زنان در وضعیت بد روانی و جسمی قرار گرفته اند. از میان ۲۱ زن گفتوگوشونده در این گزارش، ۱۷ تن آنان به مشکلات روانی و چهار تن به بیماریهای جسمی مانند شکر و دیسک کمر مبتلا شده است.
هنوز چند روزی از تصمیم منع دختران و زنان دانشجو از آموزش نگذشته بود که در تصمیم تازهای، زنان از کار در مؤسسههای غیردولتی داخلی و خارجی نیز منع شدند؛ تصمیمی که خیلی از زنان را که تنها نانآور خانوادهی خود بودند، از روزهای پیش رو نگران کرده است.
