بیکاری و ناداری؛ بازگشتکنندگان با کمبود سرپناه روبهرو اند
در میانهی بحران بازگشت میلیونی شهروندان افغانستان از کشورهای همسایه، شمار زیادی از بازگشتکنندگان با بیکاری، فقر و نداشتن سرپناه رو به رو اند.
در میانهی بحران بازگشت میلیونی شهروندان افغانستان از کشورهای همسایه، شمار زیادی از بازگشتکنندگان با بیکاری، فقر و نداشتن سرپناه رو به رو اند.
مسئولان ریاست شهرسازی و مسکن لغمان، میگویند که یک شهرک جدید برای بازگشتکنندگان در منطقهی «کاپرگل»، از مربوطات شهر مهترلام، مرکز این ولایت، ساخته میشود.
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، اعلام کرده که تنها در ۲۰۲۵ بیش از دو میلیون ۸۰۰ هزار تن به افغانستان بازگشته اند.
ملل متحد، در گزارشی نوشته که موج گستردهی بازگشتکنندگان، فشار مضاعفی بر زیرساختهای شکنندهی افغانستان وارد کرده است.
بخش افغانستان کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، اعلام کرده که برای پشتیبانی از بازگشتکنندگان و آوارگان داخلی در افغانستان، سه مرکز درمانی در سه ولایت ایجاد میکند.
این نهاد، در اعلامیهای در اکس نوشته که در دو سال آینده سه مرکز درمانی در کنر، کندهار و دایکندی ایجاد میکند.
خانوادههایی که تازه از ایران به سمنگان بازگشتهاند، هنوز از خستگی مهاجرت رهایی نیافته بودند که زمینلرزه خانههای گلی شان را ویران کرد و بار دیگر بیخانمانی را بر سرشان آوار ساخت.
شازیه یکی از این خانوادهها است که پس از وفات همسرش از ایران اخراج و در سمنگان زندگی میکند. او سرپرست خانواده است و مسئولیت تأمین مخارج زندگی چهار فرزندش را بر عهده دارد.
بازگشت روزافزون شهروندان افغانستان از ایران و پاکستان همچنان ادامه دارد و هر روز هزاران تن به کشور بازگردانده میشوند. بسیاری از این افراد که سالها در این دو کشور زندگی کرده، ناچار شدها ند در حالی به افغانستان برگردند که همهی داراییهای خود را پشت سر گذاشته و اکنون با دستان خالی با مشکلهای تازه روبهرو شده اند. شماری از بازگشتکنندگان در غزنی میگویند که نبود شغل و فقر، مهمترین چالشهای آنها است و کمکها نیز برای حل مشکل شان بسنده نیست.
برنامه توسعهای سازمان ملل متحد، گزارش داده که نیمی از خانوادههای بازگشتکننده در افغانستان برای تأمین غذا از دریافت خدمات بهداشتی صرفنظر میکنند.
این نهاد، امروز (سهشنبه، ۱۱ قوس/۲ دسمبر) در اکس نوشته که بازگشتکنندگان با چالشهای چندبعدی روبهرو استند و بسیاری از آنها برای دسترسی به آب، مجبور اند مسافتهای طولانی را طی کنند.
شکونودا، معاون اداری و رییس بخش مدیریت بحران برنامهی توسعهای سازمان ملل متحد، گفته که این سازمان روی یافتن یک راهحل دایمی برای رفع مشکلات بازگشتکنندگان به افغانستان کار میکند.
بخش افغانستان برنامهی توسعهی سازمان ملل متحد، میگوید که محلهای اسکان بازگشتکنندگان در افغانستان با فشارهای فزایندهای روبهرو است.
این نهاد، میافزاید که دو میلیون و ۳۰۰ هزار بازگشتکننده به افغانستان روند بهبود این کشور را زیر فشار قرار داده است.
با ادامهی روند بازگشت اجباری مهاجران افغان از پاکستان، شماری از خانوادههای بازگشته در لوگر از نبود سرپناه، فقر و بیکاری شکایت دارند و از حکومت و نهادهای امدادرسان خواستار ارائهی خدمات مسکن، بهداشتی و آموزشی و فرصتهای کاری استند.
بازگشت اجباری هزاران مهاجر افغان در هفتههای پسین، چالشی بزرگ را در برابر خانوادههایی بهوجود آورده که پس از سالها مهاجرت، حالا بدون دارایی و سرپناه به کشور برگشته اند.
وزارت اقتصاد امارت اسلامی، اعلام کرده دینمحمد حنیف، وزیر اقتصاد، با نمایندگان دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) و سازمان بینالمللی مهاجرت در بارهی رسیدگی به مشکلهای بازگشتکنندگان گفتوگو کرده است.
محمدیوسف سعیدی، سخنگوی والی هرات، گفته که شش هزار جریب زمین برای ساخت شهرک بازگشتکنندگان در این ولایت در نظر گرفته شده که در مرحلهی نخست، سه هزار جریب زمین به بازگشتکنندگان نیازمند توزیع میشود.
عبدالله ریاض، رییس امو مهاجرین و عودتکنندگان نیمروز، میگوید که برای بازگشتکنندگان به این ولایت یک اردوگاه ساخته شده است.
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، اعلام کرد که دولت ایتالیا دو میلیون یورو برای پشتیبانی از بازگشتکنندگان و جوامع میزبان آسیبپذیر در افغانستان اختصاص داده است.
این نهاد ملل متحد، امروز (پنجشنبه، ۲۴ میزان) در بیانیهای نوشته که هدف از این کمک، تقویت همبستگی اجتماعی، ایجاد فرصتهای معیشتی و ترویج همزیستی مسالمتآمیز میان بازگشتکنندگان و ساکنان محلی در منطقههای بازگشت است.
بخش افغانستان برنامهی اسکان بشر سازمان ملل متحد، اعلام کرده که بیشتر بازگشتکنندگان به افغانستان در بخشهای شهری این کشور جابهجا میشوند.
این نهاد، این موضوع را امروز (یکشنبه، ۱۳ میزان) به مناسبت «روز جهانی اسکان بشر» در اکس مطرح کرده است.
محمدآصف انوری که ۴۰ سال شادی و رنج زندگی را زیسته و نزدیک به نیمی از آن را در ایران گذرانده، میگوید که پس از بازگشت از این کشور، نتوانسته کاری برای خودش پیدا کند.