شماری از باشندگان ولسوالی رستاق تخار، میگویند که به خدمات درمانی کافی و به موقع دسترسی ندارند.
نقیبالله مرادی، باشندهی رستاق که برای درمان بیماریاش به یکی از مرکزهای درمانی آمده، میگوید که روند ارائهی خدمات به بیماران و بیمارداران کند است. او میافزاید: «اقتصاد مردم دراین ولسوالی ضعیف است و تمام آنها امکانات ندارند که به داکتر شخصی مراجعه کنند؛ غریبکار استم و توانایی گرفتن دارو از بیرون را ندارم برای همین در این مرکز منتظر استم.»
یاسمین، دیگر باشندهی رستاق، میگوید که بیماران و بیمارداران برای دریافت خدمات درمانی ساعتها منتظر میمانند. «دو روز شده که مییایم؛ کودکانم مریض است از ساعت ۷ آمدیم ورق مراجعه نمیدهد؛ اگر پول داشته باشیم داکتر شخصی میرویم.»
با این همه، حکیمالله نوری، مدیر عمومی صحت رستاق، میگوید که ظرفیت مرکز درمانی این ولسوالی پایین و میزان مراجعهکنندگان آن، زیاد است. «در این ولسوالی با نفوس زیاد شفاخانهی ۳۰ بستر بسنده نیست؛ با این که پرسونل شفاخانه تلاش کرده خدمات ارائه میکنند با آن هم تقاضای مردم بیشتر است؛ این تعداد بستر پاسخگوی نیاز مردم نیست.»
محمدولی احمدزی، رییس صحت عامهی تخار، میگوید: «شفاخانهی ولسوالی رستاق ۳۰ بستر است و به هفتاد بستر ارتقا منظور شده است؛ بودجه نیز درنظر گرفته شده است که خریداری تجهیزات آغاز خواهد شد.»
محدودیت دسترسی به خدمات صحی معیاری در ولسوالیها و بخشهای دوردست افغانستان، هنوز یکی از چالشهای جدی در برابر سلامت شهروندان است.






