باشندگان ولسوالی کوهستانی «لولاش» در فاریاب، میگویند که نبود جادههای معیاری، دسترسی آنها به خدمات صحی، آموزشی و اداری را با چالشهای جدی روبهرو کرده است.
ولسوالی لولاش در فاصله حدود ۱۱۰کیلومتری شهر میمنه، مرکز فاریاب، موقعیت دارد؛ اما نبود جادههای مناسب، این ولسوالی را به یکی از منطقههای محروم این ولایت تبدیل کرده است.
باشندگان این ولسوالی میگویند که سالهاست از ابتداییترین خدمات عامه محروم مانده و این وضعیت زندگی آنها را با مشکلهای فراوان روبهرو کرده است.
به گفتهی باشندگان محل، در زمستان همهی راههای مواصلاتی بسته شده و رفتوآمد میان لولاش و مرکز ولایت تقریباً ناممکن میشود.
محمدحسن کهزاد، از بزرگان ولسوالی لولاش، میگوید که حدود ۵۰ سال پیش جادهای برای آنها ساخته شد؛ اما با افزایش جمعیت و تخریب مسیر، اکنون نیاز به یک جاده معیاری بیش از پیش احساس میشود. «تا ۱۳۵۰ در این منطقه هیچ راهی وجود نداشت. در همان سال، با کمکهایی که از بنگلهدیش رسید، مردم در بدل کار مسیری را از بندر و لولاش -که آن زمان به نام ولسوالی کوهستان شناخته میشد- تا سرحوض ساختند.»
احسانالله خیرخواه، یکی دیگر از ساکنان لولاش، میگوید که این ولسوالی ۱۳۰ قریه دارد؛ اما نبود جاده سبب شده مردم از بسیاری خدمات اساسی محروم بمانند.
به گفتهی او، تا اکنون هیچ حکومتی توجه جدی به حل مشکل راههای مواصلاتی این ولسوالی نکرده است. «هر سال به دلیل نبود کلینیک مجهز، بیماران زیادی جان خود را از دست میدهند. تنها امسال، یک بیمار که در حالت کما قرار داشت، توسط امارت با چرخبال به شهر میمنه منتقل شد. اگر راه مناسب وجود میداشت، شاید نیازی به چنین اقدام اضطراری نبود.»
باشندگان لولاش همچنان از کمبود مکتتب و ساختمانهای دولتی، نبود شبکههای ارتباطی و سایر زیرساختهای اساسی شکایت دارند.
حفیظالله، یکی از رانندگان مسیر لولاش–میمنه، میگوید که به دلیل خرابی جاده، طیکردن مسیر ۱۱۰کیلومتری گاهی تا ۴۸ ساعت زمان میبرد. «بارها موترهای ما در راه گیر مانده و مجبور شدهایم از مردم قریهها کمک بگیریم. وضعیت سرک به حدی خراب است که هر سفر با خطر همراه است.»
باشندگان لولاش، از مسئولان میخواهند که با ساخت یک جاده معیاری، زمینهی دسترسی آنها به خدمات بهداشتی، آموزشی و اداری را فراهم کنند. آنها میگویند که با ایجاد زیرساختهای ابتدایی، این ولسوالی میتواند از انزوا بیرون شده و ظرفیتهای علمی، فرهنگی و اقتصادی آن شکوفا شود.
در همین حال، حمیدالله دانش، رییس فواید عامهی فاریاب، میگوید تلاشها برای رسیدگی به مشکلهای راههای مواصلاتی لولاش ادامه دارد و برنامههایی برای ساخت جاده در این منطقه روی دست گرفته شده است. «این سرک در زمستان از یک هفته تا یک ماه بسته میشود. ما تلاش کردهایم این مسیر در پلان پروژههای آسیبپذیر شامل شود و کوشش داریم در کوتاهمدت این مشکل را حل کنیم.»
بسیاری از ولسوالیها و روستاهای دوردست افغانستان هنوز هم از جادههای معیاری محروم اند؛ وضعیتی که به گفتهی باشندگان، دسترسی آنها به خدمات بهداشتی، آموزشی و دیگر نیازهای اساسی را با دشواریهای جدی روبهرو کرده است.
