زندگی با هنر؛ داستان دختری که از راه رسامی نیازهایش را فراهم می‌کند

در گوشه‌‌ی یک حویلی سرسبز و آراسته با گل‌های رنگارنگ، اتاق کوچکی جا گرفته که تابلوهای رسامی‌شده بر دیوارهای آن آویخته شده و ابزارهای رسامی نیز در چیدمانی قشنگ کناری جا خوش کرده است؛ مکانی که دختری ساعت‌هایی از زندگی‌اش را در آن با هنر سر می‌کند.

زهرا عظیمی، باشنده‌ی غرب کابل که تجربه‌ی پنج سال کار در بخش رسامی را دارد و روزگاری گالری رسامی داشت و این هنر را به دیگر دختران آموزش می‌داد، حالا مکان کارش را به یک اتاق کوچک در خانه منتقل کرده است؛ کوچی از سر ناچاری. می‌گوید که ۱۶ ماه پیش و پس از بسته‌شدن گالری‌اش، در خانه به فعالیتش ادامه داده و تابلوهایش را به گونه‌ی آنلاین به فروش می‌گذارد. «گالری داشتم، در آن جا رسامی می‌کردم و به ۲۲ دختر و پسر آموزش می‌دادم؛ اما به دلیل جوازندادن به دختران، گالری بسته شد و نتوانستم به کار خود در گالری ادامه بدهم. به همین دلیل کار از خانه را آغاز کردم.»

سلام‌وطندار را در تلگرام دنبال کنید

زهرا که بیش‌تر شب‌ها سه-چهار ساعت را با کاغذ و قلم سرگرم رسامی است، می‌‌گوید که علاقه‌اش به این هنر و کوتاه‌نیامدن در برابر محدودیت‌ها، او را واداشت که به فعالیتش از خانه ادامه بدهد. می‌‌گوید که ماهانه دست‌کم سه تابلو رسامی کرده و با فروش آن، نیازهای زندگی‌اش را برآورده می‌کند. «روزانه دیگر مصروفیت دارم مانند یادگیری زبان، به همین خاطر شبانه کار می‌کنم؛ از نُه شب شروع می‌کنم؛ چون شب فضا آرام است و فضای مناسب برای رسامی است.»

زهرا در دو سال اخیر با به‌فروش‌گذاشتن اثرهایش در فضای مجازی، توانسته مشتریان ویژه‌ی خودش را پیدا کند. می‌گوید: «از طریق آنلاین سفارش دریافت می‌کنم؛ خوبی سفارش آنلاین این است که فضای بزرگی برای جذب مشتری وجود دارد و زیاد هزینه نیاز ندارد و بخش زیادی از درآمد برای خود فرد می‌ماند.»

زهرا، در حالی که اثرهایش را در فضای مجازی به فروش می‌گذارد، با اشتراک در نمایش‌گاهای خردوبزرگ نیز، می‌کوشد که برای هنرش بازاریابی کرده و دامنه‌ی مشتریانش را گسترش دهد. «در دو نمایش‌گاه شرکت کردم و از این طریق نیز، فرصتی برای فروش اثرهای ما ایجاد شد؛ در کنار این، از طریق مشتریان نیز به گونه‌ی غیرمستقیم تبلیغ می‌شود.»

سلام‌وطندار را در اکس دنبال کنید

این دختر رسام، می‌گوید با این که کارش از خانه رو به رشد است، اما تصمیم دارد جواز فعالیت گالری‌ رسامی را به دست بیاورد و زمینه‌ی فراگیری این هنر را به دیگر دختران فراهم کند؛ کاری که به او حس مؤثربودن و حضور در جامعه را زنده می‌کند. زهرا، به آینده‌ی کاری‌اش خوش‌بین است و انتظار دارد که از راه هنر بتواند مسیر روشنی را برای خود و دیگر دختران ترسیم کند.

با این که فضای آموزش و کار برای دختران در چهار سال گذشته محدود شده، اما هنوز هم شماری از دختران با کار در حوزه‌های مختلف به شمول هنر، می‌کوشند تصویری از بودن را از خود به نمایش بگذارند.