شماری از دامداران در پروان، میگویند که تغییرهای آبوهوایی و نداشتن آگاهی در بارهی راههای مقابله با پیامدهای ناشی از این پدیده، آنان را زیانمند کرده است.
گلپادشاه جلیلی، دامدار در پروان، میگوید که در سالهای پسین به دلیل خشکسالی و ازبینرفتن چراگاهها، بخشی از دامهایش را فروخته است. او میافزاید: «وقتی باران نباشد علف پیدا نمیشود و دامداران متضرر میشوند؛ باید به این وضعیت رسیدگی و خوراکیهایی که سبب افزایش شییر گاوها میشود به ما توزیع شود.»
سلاموطندار را در اکس دنبال کنید
سهراب، دیگر دامدار در پروان، میگوید که به دلیل تغییرهای آبوهوایی و کاهش درآمدش به دشواری میتواند نیازهای نخستین زندگیاش را فراهم کند. «خشکسالی باعث ازبینرفتن علفچرها شده است؛ وقتی چراگاهها نباشد، دامداران در تأمین خوراک دامهای شان با مشکل روبهرو میشوند؛ با این وضعیت ما ناچار میشویم دامداری را رها کنیم.»
این دامداران، از ریاست زراعت، آبیاری و مالداری پروان میخواهند که برای کاهش آسیبپذیری سکتور دامداری از پیامدهای تغییرهای آبوهوایی راهحلهای پایدار را ارائه کند.
افغانستان ششمین کشور آسیبپذیر از تغییرهای آبوهوایی است و این تغییرها، سالانه ۲۸۰ میلیون دالر به سکتور کشاورزی و دامداری این کشور زیان وارد میکند.
نیازمحمد تایب، آمر امور زراعتی ریاست زراعت، آبیاری و مالداری پروان، میگوید که این ریاست برای کاهش آسیبهای ناشی از پیامدهای تغییرهای آبوهوایی برنامههایی را روی دست دارد. «با نهادهای همکار در تماس استیم تا مشکلات دامداران حل شود، در ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ از طریق پروژهی ناروی، چندین تُن مواد خوراکی برای دامداران توزیع شد؛ در کنار این، گروههای فنی ما آمادهی ارائهی مشورتها به دامداران است.»
سلاموطندار را در تلگرام دنبال کنید
محمودالله راسخ، استاد دانشگاه و کارشناس دامداری، میگوید که با مدیریت منابع آبی، ذخیرسازی آبها و ارائهی مشورتهای فنی به دامداران میتواند تأثیرهای ناشی از تغییرهای آبوهوایی را کاهش داد. «نبود تیمهای متخصص و کورسهای آموزشی کوتاهمدت و درازمدت و کمبود تجهیزات و منابع اضطراری، سبب افزایش مشکلات دامداران شده است؛ باید منابع جایگزین برای تأمین خوراک دامها در شرایط بحرانی در نظر گرفته شود.»
سکتور کشاورزی و دامدارای، از مهمترین منابع اقتصادی افغانستان است که کموبیش ۷۵ درصد خانوادهها با کار در این بخشها نیازهای خوراکی و غیرخوراکی شان را تأمین میکنند.
