Category: دموکراسی و حقوق بشر

غبار سال‌های مهاجرت و بی‌سرزمینی، هنوز بر روان ‌شان سنگینی می‌کند. شماری از زنانی که پس از سال‌ها زندگی در ایران، اکنون به افغانستان بازگشت داده شده اند، می‌گویند که تنها چمدان‌های نیمه‌خالی‌ شان را نیاورده ‌اند؛ بل که سایه‌های سنگین تحقیر، بی‌ثباتی، ناامنی و اضطراب را نیز بر دوش می‌کشند.

«من فعلاً در خانه‌ی کرایی زندگی می‌کنم. اگر فامیلم این را [میراث را] برایم می‌داد، می‌توانستم بفروشم و یک آبادی کنم؛ از همین خاطر در خانه‌ی کرایی هستم. پول ندارم، فامیل هم قبول نکردند.» این، پاره‌ای از گفته‌های گلالی ۲۷ساله است. او که چند سالی از ازدواجش می‌گذرد، با دو فرزند زندگی سختی را در خانه‌ی کرایی در حاشیه‌ی شهر کابل می‌گذراند.