خبیب غفران، سخنگوی وزارت اطلاعاتوفرهنگ امارت اسلامی، میگوید که ۳۰ زبان در افغانستان وجود دارد و در سالهای پسین، تلاشها برای تقویت و غنیسازی زبانهای محلی افزایش یافته است. به گفتهی غفران، این وزارت در همآهنگی و همکاری با دیگر ادارههای مسلکی، بیش از ۱۱ هزار جلد کتاب برای حدود ۳۰ زبان محلی چاپ کرده است.
سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو)، به مناسبت روز جهانی زبان مادری گفته که با ناپدیدشدن زبانهای بیشتر، تنوع زبانی به گونهی فزایندهای در معرض نابودی قرار گرفته است.
این نهاد، امروز در وبسایت خود، نوشته که بیش از ۴۰ درصد جمعیت جهان به آموزش به زبانی که تکلم میکنند یا میفهمند، دسترسی ندارند.
ریاست امربهمعروف و نهیازمنکر پروان، اعلام کرده که نزدیک به ۵۰۰ گونه ابزار موسیقی در این ولایت آتش زده شده است.
این ریاست، افزوده که این ابزارهای موسیقی از بخشهای گوناگون پروان گردآوری و آتش زده شده است.
به گفتهی ریاست امربهمعروف پروان، این اقدام به هدف تطبیق احکام شرعی و پیشگیری از ترویج اعمال ناپسند در جامعه انجام شده است.
همزمان با یازدهم فبروری، «روز جهانی دختران و زنان در علم»، شماری از دختران دانشآموز و دانشجو از ادامهی بستهماندن مکتبها و دانشگاهها ابراز نگرانی کرده و میگویند که با رؤیاهای نیمهتمام و آیندهای نامعلوم روبهرو اند.
همزمان با ۱۱ فبروری، «روز جهانی دختران و زنان در علم»، دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، خواستار لغو ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم شد.
یوناما، امروز در اکس نوشته که با گذشت هزار و ۶۰۷ روز از بستهماندن مکتب دختران بالاتر از صنف ششم، این روز را با «اندوه» گرامی میدارد.
همزمان، اتحادیهی اروپا نیز خواستار توجه ویژه به آموزش دختران شده و گفته که آنها باید در مرکز توجه قرار بگیرند.
مراسم عروسی گروهی ۷۵ زوج جوان، در شهر ایبک، مرکز سمنگان، برگزار شد. این مراسم عروسی، امروز (یکشنبه، ۱۹ دلو) به منظور پیشگیری از هزینههای سنگین، ترویج فرهنگ عروسی آسان و «نه گفتن» به فرهنگهای ناپسند، با پشتیبانی مالی افراد خیرخواه برگزار شده است.
مثنویخوانی در پنجشیر تنها یک محفل شعرخوانی نیست؛ فرصتی برای گردهمایی خانوادهها، تقویت دوستی، تبادل اندیشه و انتقال ارزشهای اخلاقی و معنوی، از نسلی به نسل دیگر است. با تاریکشدن هوا، باشندگان پنجشیر در خانهی یکی از بزرگان جمع میشود، چراغی روشن و چای داغ را آماده میشود تا فضا برای مثنویخوانی آماده شود.
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۳۲ زن ۱۵ تا ۳۰ساله در ۱۵ ولایت افغانستان، نشان میدهد که ۲۰ تن آنها برای رهایی از فشارهای خانوادگی و اجتماعی نام خود را پنهان میکنند. در بسیاری از خانوادهها، ذکر نام زن بیرون از خانه «ننگ» یا «بیحرمتی» تلقی میشود و به همین دلیل، در مواردی چون کارتهای عروسی، خرید، شبکههای اجتماعی و مراسمها، از نام مردان استفاده میشود.
در گذشتهها، شبهای زمستان با قصهگویی و دورهمنشستن خانوادهها سپری میشد و بزرگترها داستانهایی از قهرمانان، صبر، دوستی و ارزشهای اخلاقی را میگفتند و جوانان در کنار سرگرمی، درس زندگی میآموختند.
شماری از باشندگان کابل، میگویند که کمبود تشنابهای عمومی در سطح شهر، هرازگاهی آنها را با مشکل روبهرو میکند.
گلابالدین، باشندهی ناحیهی دهم شهر کابل، میگوید که نبود تشنابهای عمومی در نزدیکی شفاخانهها، پارکها و مرکزهای خرید، سبب شده که شماری از شهروندان در پیادهروها یا کنار دیوارها نیاز شان را رفع کنند.
نور ضعیف چراغ، قصهگویی، صمیمت و تنگی جا، ولی گرمی دل، تصویر سادهای از یک اتاق در زمستان است؛ زمستانی که گرمایش از دل یک سندلی ساده میآید؛ وسیلهای که سالها در خانههای شهروندان نه تنها برای گرمکردن که برای گردهمآوردن اعضای خانواده استفاده میشد.
شماری از خبرنگاران در بلخ، برای ایجاد ساحهی سبز، تقویت پوشش گیاهی و احیای جنگلات این ولایت کارزار بذرپاشی را راهاندازی کردند.
عبدالغنی عابدی، مسئول رسانههای ریاست معارف بدخشان، میگوید که ساختمان دو مکتب در این ولایت بازسازی شده است.
در گوشهای از غور، جوانی با دستان هنرمندش جان تازهای به خطهای کهن میبخشد؛ خطهایی که نه تنها واژهها، بل تاریخ، فرهنگ و هویت یک سرزمین را روایت میکنند. او با عشق و پشتکار، هنر خوشنویسی را از کودکی آموخته و امروز این میراث ارزشمند را به دهها جوان دیگر آموزش میدهد.
در حالی که بزکشی به عنوان یکی از نمادهای فرهنگی و هویت ملی افغانستان شناخته میشود، یافتههای این گزارش نشان میدهد که این ورزش با چالشهای جدی از جمله خطرهای جانی، کمبود حمایتهای مالی و درآمد ناکافی، روبهرو است. این گزارش بر بنیاد گفتوگو با ۱۸ چاپانداز جوان از ولایتهای بدخشان، تخار، بغلان، کندز و پنجشیر تهیه شده است و همه گفتوگوشدگان تجربهی آسیبدیدگی را در جریان بزکشی داشته اند.
وقتی پا به موزیم کوچک اما سرشار از گنجینههای ارزشمند ریاست اطلاعاتوفرهنگ غور میگذاری، مجموعهای از آثار تاریخی و باستانی پیش رویت قرار میگیرد که از بخشهای مختلف این ولایت گردآوری شده است؛ از ظرفهای سفالی و سکههای کهن گرفته تا پیکرهها و ابزارهایی که هر کدام روایتگر بخشی از تاریخ و فرهنگ غنی این سرزمین است.
