در ولایتهای دورافتاده، بسیاری از زنان به دلیل محدودیتهای اقتصادی با مشکلات فراوانی روبهرو استند، اما نادیه، باشندهی ولسوالی «نرنگ» کنر، با پشتکار خود ثابت کرده که حتا از خانه نیز میتوان درآمدزایی کرد.
نادیه که عضو یک خانواده هفتنفره است، میگوید، سه سال پیش زمانی کار تهیه ترشیهای محلی را آغاز کرد که وضعیت اقتصادی خانوادهاش با دشواری روبهرو بود و درآمد همسرش پاسخگوی نیازهای خانه نبود. «به دلیل مشکلات اقتصادی این کار را آغاز کردم؛ درآمد همسرم کافی نبود، بنابر این خواستم از خانه کار کنم و آیندهی بهتری برای فرزندانم بسازم.»
نادیه اکنون ترشی کچالو، زردک، مرچ سبز، لیمو و انبه تولید میکند. افزون بر این، نعناع خشک، مرچ خشک و داروهای خانگی نیز به بازار عرضه میکند. به گفته او، اعتماد شهروندان روزبهروز بیشتر شده و شمار مشتریانش افزایش یافته است. «اکنون کارم خوب پیش میرود؛ اما برای توسعه و گسترش آن هنوز به حمایت نیاز دارم.»
نادیه، میگوید که درآمد ماهانهاش میان هشت تا ۱۲ هزار افغانی است که در تأمین مواد خوراکی، هزینههای آموزشی کودکان و نیازهای خانواده به او کمک میکند.
تسبیحالله یاد، مدیر عمومی امور تجارتی و حمایت از مصرفکنندگان ریاست صنعت و تجارت کنر، میگوید مشکلات موجود در کسبوکارهای کوچک زنان در بخشهایی مانند خیاطی، قالینبافی، مهرهبافی و گلدوزی حل شده و همچنان پشتیبانی از آنها ادامه دارد. «در دو سال گذشته حدود ۴۰ زن آموزشهای حرفهای دریافت کرده اند و شماری در بخش توسعه کسبوکار و بازاریابی آموزش دیده اند؛ به شماری از زنان کمکهای مالی و ماشینآلات نیز توزیع شده است.»
همزمان، عبداللطیف سالارزی، کارشناس مسائل اقتصادی، میگوید که کسبوکارهای کوچک نقش مهمی در استقلال اقتصادی زنان دارند. «چنین کسبوکارهایی نه تنها اقتصاد یک خانواده را تقویت میکند، بل که برای دیگر زنان بیکار نیز زمینه کار را فراهم میکند و تأثیر مثبتی بر رشد اقتصادی جامعه دارد.»
داستان نادیه نشان میدهد که اگر زمینهی حمایت مناسب، آموزش و دسترسی به بازار برای زنان فراهم شود، آنها میتوانند بار اقتصادی خانوادههای شان را کاهش دهند و گامهای استواری به سوی خودکفایی بردارند.
