شماری از خانوادههای آسیبدیده از زمینلرزهی پسین که در اردوگاههای موقتی ولسوالی نورگل کنر به سر میبرند، از شیوع برخی بیماریها میان کودکان و بزرگسالان ابراز نگرانی میکنند.
آنها میگویند که گردوخاک زیاد، نبود غذای سالم و کمبود آب آشامیدنی پاک، سبب گسترش بیماریها در اردوگاهها شده است.
باشندگان روستای «منجیگل مزاردره» در نورگل که اکنون در اردوگاه موقتی «پتن» زندگی میکنند، میگویند که کودکان در کنار بیماریهای جلدی به سینهبغل و اسهال نیز مبتلا شده اند.
محمد رفیق، یکی از باشندگان این اردوگاه، میگوید: «این جا آب سالم و کافی وجود ندارد. ما از منطقههای سردسیر آمدهایم؛ اما در اینجا هوا بسیار گرم است و هیچگونه امکاناتی برای کاهش گرما وجود ندارد. بیشتر کودکان ما بیمار شده اند؛ برخی دچار اسهال و برخی دیگر دچار دانههای پوستی هستند. ما خواستار فراهمشدن آب آشامیدنی سالم و امکانات درمانی برای کودکان هستیم.»
عطاالله، یکی دیگر از زلزلهزدگان، نیز چنین روایت میکند: «مشکلات ما زیاد است؛ اما مهمترین آن بیماری کودکان است. گرما در خیمهها طاقتفرساست و همین سبب بروز بیماریهای پوستی در کودکان شده است. ما نیازمند داکتر و سرپناه مناسب هستیم.»
در همین حال، مسئولان اردوگاه پتن، میگویند که حدود ۵۰۰ خانواده در این مکان به طور موقتی اسکان داده شده اند و خدمات بهداشتی در کنار دیگر کمکها به آنها ارائه میشود.
قمرگل نصرت، رییس جمعیت هلالاحمر افغانی در زون شرق، میگوید که امکانات لازم برای زلزلهزدگان در این اردوگاه فراهم شده و تلاشها برای فراهمکردن سرپناه دایمی به آنها جریان دارد.
نصرت میگوید: «ما کلینیکهای سیار داریم که شامل داکتر عمومی، قابله، مشاور تغذیه و مشاور روانی میشود. افزون بر این، به هر خانواده یک خیمه، کمپل، ست آشپزخانه و وسایل ضروری دیگر توزیع شده است. خدمات درمانی نیز به گونهی دوامدار در اختیار مردم قرار دارد.»
حدود یک ماه پیش، زمینلرزهی شدیدی ولسوالیهای نورگل، چپهدره، وتهپوره، چوکی و پیچدره کنر را تکان داد. در این رویداد بیش از دو هزار و ۲۰۰ تن جان باختند، سه هزار و ۶۴۰ تن زخم برداشتند و هزاران خانواده بیخانمان شدند.
در کنار ویرانی خانهها، مرکزهای درمانی، منبعهای آب آشامیدنی و بسیاری از سهولتهای بهداشتی نیز نابود شده است.
