شکارچی ماین‌ها درمانده در گوشۀ خانه

نوراحمد قربانی جوان 24 سالۀ اهل موسی قلعۀ هلمند، پس از چهار سال ماین‌روبی سرانجام در هنگام خنثا کردن ماین کنار جاده‌یی، چشمان و پاهایش را برای همیشه از دست می‌دهد و اکنون دو سال می‌شود که خانه‌نشین شده است.

قربانی از رشتۀ مهندسی ماین‌پاکی فارغ شده و در مدت چهار سال خدمتش در نظام و همکاری با نیروهای امنیتی، 511 ماین را خنثا و 33 حلقۀ دیگر را انفجار داده است.

قربانی در گپ‌وگفتی با سلام‌وطندار می‌گوید که 6 تن از اعضای خانواده‌اش در جنگ علیه طالبان کشته شدند و پدرش به شکل بی‌رحمانه‌یی به دست طالبان به قتل رسید.

رییس جمهور غنی پس از دیدن حال و روز قربانی، 70 هزار افغانی به وی کمک می‌کند تا برای درمان به خارج کشور سفر کند؛ اما هنگامی که قربانی به هند سفر می‌کند، داکتران به وی می‌گویند که با 70 هزار نمی‌تواند حتا یکی از چشمانش را درمان کند و برای معالجۀ کامل به 400 هزار افغانی نیاز دارد.

قربانی می‌گوید که حیات‌الله حیات والی هلمند به او 20 هزار افغانی داده تا برای درمان به پایتخت بیاید. اکنون 22 روز است که به کابل آمده و هنوز هیچ دری بر رویش باز نشده است.

این جوان درمانده تنها نان‌آور خانواده‌اش است و مسؤولیت دو فرزند، مادر و برادران کوچکش را بر عهده دارد. خانوادۀ قربانی در خیمه‌های آواره‌گان در مرکز هلمند زنده‌گی می‌کنند؛ زیرا اوضاع امنیتی ولسوالی موسی قلعه به شدت خراب است.

با آن‌که قربانی پاها و چشمانش را از دست داده، اما ارادۀ محکمی برای شروع یک زنده‌گی تازه دارد و می‌گوید که اگر دوباره فقط بتواند پیش رویش را ببیند، باز هم به خاطر میهن به میدان‌های ماین باز خواهد گشت و باز ماین‌ها را شکار خواهد کرد.