روایت ماین‌روبی که عاشق شغلش است

با این که جنگ رودررو در کشور به گونۀ نسبی پایان یافته است، اما هنوز شمار زیادی از شهروندان در گوشه‌ و کنار قربانی ماین‌های بجامانده از این جنگ‌ها می‌شوند. با این حال مردان و زنانی هستند که با درخطر قراردادن خود، در پی خنثاسازی این ماین‌ها و مواد اند.

اخترمحمد، ماین‌روبی‌ست که بیش از هفت بار هدف انفجار ماین قرار گرفته است. او شش سال است که به ماین‌پاکی رو آورده و در این مدت نزدیک به ۴۷۶۷ ماین را خنثا کرده است. این مرد می‌گوید، باری ماینی را خنثا کرده که نیروهای ناتو از خنثاکردن آن باز مانده بودند.

این ماین‌روب از شهامت‌ها و ایثارگری‌هایش شهرت خوبی در تخار دست‌وپا کرده و تقریباً همه او را به عنوان یک قهرمان می‌شناسند. اخترمحمد که هم‌اکنون آمر بخش ماین‌پاکی فرماندهی پولیس تخار است در گفت‌وگویی با سلام‌وطندار گفت: «از سال 1387 به این‌سو در بخش کشف و خنثاسازی ماین در مرکز و دیگر ولسوالی‌های تخار مصروف خدمت هستم و در این مدت، از بمب‌های هواپیما گرفته تا ماین‌های آفتابی و نارنجک‌های فشاری را از کار انداخته ام.»

خوب است این مرد را هنگام رفتن به سراغ ماین و خنثاسازی مواد انفجاری ببینید، لباس سنگینی که در حدود 86 کیلوگرام وزن دارد بر تن می‌کند تا در صورت انفجار کمتر آسیب ببیند، اما با این هم بدنش زخم‌های بی‌شماری برداشته و قسمتی از لب بالای دهنش را تیرکش یکی از ماین‌ها با خود برده است.

اخترمحمد می‌گوید که عاشق خنثاکردن ماین است و از این کار لذت می‌برد. او می‌افزاید که خودش به خواست خود این شغل را انتخاب کرده تا در نجات جان مردم سهیم باشد.

این مرد می‌گوید که باری نیروهای خارجی ماینی را در ساختمان شورای ولایتی که در کامپیوتر جاسازی شده بود، کشف کردند، اما از خنثاساختن آن باز ماندند و تصمیم بر منفجرکردن ساختمان داشتند، اما او قدم پیش گذاشت و ماین را خنثا کرد.

اخترمحمد می‌گوید که همه در حیرت بودند و باور نمی‌کردند که یک شهروند افغانستان از پس چنین کاری برامده است. او می‌افزاید که پس از این کار از سوی ریاست شورای ولایتی و امنیت ملی کشور تشویق و تقدیر شده است.

آغا داوود، آمر امنیت فرماندهی پولیس تخار نیز می‌گوید که اخترمحمد جان صدها انسان را نجات داده است. به گفتۀ این مسؤول امنیتی حضور اخترمحمد یکی از علت‌های موفقیت بخش ماین‌پاکی فرماندهی پولیس تخار است.

هر ماه ده‌ها ماین‌روب هنگام کشف و خنثاسازی مواد انفجاری و ماین‌ها در سراسر کشور کشته و زخمی می‌شوند، اما نامی از ایثارگری‌ها و فداکاری‌های آنان برده نمی‌شود و به زودی به فراموشی سپرده می‌شوند.