دومین نشست پروسهی کابل که یک نقشه راه جامع برای پیشبرد مذاکرات بدون پیششرط با طالبان و پاکستان است، صبح امروز باحضور نمایندگان بیش از ۲۵ کشور و سازمانهای بینالمللی درکابل گشایش یافت. رییس جمهور در این نشست بستهی پیشنهادییی را ارایه کرد که در آن از طالبان و پاکستان خواسته شده است که به روند صلح و مذاکره بپیوندند.
رییس جمهور غنی در آغاز این نشست، صلح و پیشگیری از خونریزی را یک وجیبهی دینی و ملی خواند و گفت، برای رسیدن به صلح باید چارچوب سیاسی وضع شود که بر اساس آن آتش بس و اعتمادسازی شود، طالبان به عنوان یک حزب سیاسی به رسمیت شناخته شود و مسیر انتخابات آزاد و عادلانه باید هموار گردد.
اشرف غنی در بخش دیگر از سخنان خود بر لزوم تامین امنیت و آشتی با کسانی که به دولت میپیوندند، تاکید کرد. مبارزه با فساد، توسعه اقتصادی و اجتماعی، دسترسی عادلانه به داراییهای عمومی، برنامههای اشتغال زایی از دیگر مواردی بود که رییس جمهور روی آن تاکید کرد. به گفتهی رییس جمهور، مردم خواستار اصلاحات گسترده اند و حکومت باید این خواستهها را برآورده کند.
رییس جمهور از طالبان خواست تا نظرات خود را در مورد روند صلح ارایه کنند تا سرنوشت کسانی که صلح نمیخواهند مشخص شود. او افزود که در حکومت وحدت ملی، اجازهی گشایش دفتر به طالبان داده خواهد شد. آزادی سفر، دسترسی به رسانهها و امنیت خانوادههای آنان نیز تضمین خواهد شد.
بر اساس سند رسمی پروسهی کابل، این پیشنهاد برای تامین صلح و بدون پیششرط به طالبان ارایه شده است، که شامل موارد زیر است:
۱– تامین حقوق و مکلفیتهای تمامی شهروندان (بهویژه زنان) مطابق قانون اساسی؛
۲– پذیرفتن قانون اساسی ویا تعدیل آن مطابق احکام قانون اساسی؛
۳– پیشبرد فعالیتهای نیروهای دفاعی و امنیتی و خدمات ملکی در مطابقت با قانون؛
۴– اجازه ندادن برای هیچ گروه مسلحی که با شبکههای تروریستی فراملی، سازمانهای تبهکار فراملی و نهادهای دولتی ویا غیردولتی که به دنبال نفوذ در افغانستان اند.
رییس جمهور در بخش دیگر از سخنان خود به نقش جامعه جهانی اشاره کرد و گفت، تامین صلح، مشخصشدن سرنوشت جنگجویان خارجی نیازمند همکاریهای سیاسی و مالی جامعه جهانی است. به گفتهی او باید تلاش شود تا کشورها و سازمانهای منطقهیی با پروسهی کابل هماهنگ شده و از پیشنهاد صلح با طالبان حمایت کنند. او از پشتیبانی جامعه جهانی از سال 2001 تاکنون قدردانی کرد و پیشنهادهایی را در موارد زیر به جامعه جهانی ارایه کرد:
۱– حمایت هماهنگشده سیاسی بین المللی برای پیشنهاد صلح به طالبان؛
۲– ابتکار منطقهیی که تلاشهای گوناگون کشورها یا سازمانهای منطقهیی را با پروسهی کابل هماهنگ کرده و از پیشنهاد صلح با طالبان حمایت کند؛
۳– گفتوگوهای جدی به رهبری جهان اسلام جهت مقابله با استفاده از برداشت و تفسیر نادرست از متون دینی برای توجیه نمودن جنگهای تعریف ناشده؛
۴– تلاشهای هماهنگشده و همهگانی برای قناعت دادن پاکستان در رابطه با فوائد و مزایای یک افغانستان با ثبات برای راه اندازی گفتوگوهای همه جانبه دولت با دولت و حمایت از پیشنهاد صلح با طالبان؛
۵– پشتیبانی از تطبیق موافقتنامهی صلح، بویژه ادغام مجدد مهاجران وجنگجویان پیشین؛
۶– حمایت از هرگونه ابتکار در راستای تامین صلح در افغانستان از طریق پشتیبانی از ترانزیت، تجارت وسرمایه گذاری، اصلاحات و استراتیژی مبارزه علیه فساد اداری دولت و حمایت از انتخابات پارلمانی ۱۳۹۷ و ریاست جمهوری ۱۳۹۸.
رییس جمهور افزود، در گذشته، بعضیها به این باور بودند که گویا افغانستان یک کشور منزوی و محاط به خشکه است که برای ابد محتاج دیگران میماند؛ ولی خوشبختانه پروژههای جدید منطقهیی، موقعیت جغرافیایی افغانستان را، که به عنوان یک چالش مطرح بود، به یک فرصت طلایی مبدل ساخت. او به پیشرفت پروژه تاپی اشاره کرد و آن را یک الگوی خوبی از تحول و توسعه در منطقه خواند و افزود که افغانستان با ثبات به نفع پاکستان است، همانطوری که ما به این باوریم که پاکستان باثبات به سود منافع ملی ماست.
رییس جمهور افزود که برای پیشبرد مذاکرات صلح، تیمی متشکل از زنان و نمایندگان جامعه مدنی از سوی شورای عالی صلح معرفی خواهد شد و بهترین مکان برای این مذاکرات کابل است؛ اما میشود این مذاکره را در یک کشور اسلامی غیر دخیل در جنگ، یا در یکی از دفترهای سازمان ملل نیز برگزار کرد.
اشرف غنی در پایان سخنانش گفت، که دولت افغانستان پیشنهاد واقعی و صادقانهی صلح را برای طالبان ارایه کرده و بار دیگر ندای صلح خواهانهی خود را برای راه اندازی مذاکرات با پاکستان بلند میکند.
صلاح الدین ربانی وزیر امور خارجه در ابتدای این نشست گفت، آروزی ما این است که با گروههای مسلحی که از خشونت دست کشیده و ارتباط خود را با شبکههای تروریستی قطع کرده اند، به یک توافق سیاسی معتبر برسیم.
وزیر خارجه افزود، که موفقیت واقعی به خواست ما در روند صلح به رهبری خودما نهفته است و این موضوع باید از سوی همسایگان و شریکان بین المللی ما پشتیبانی شود. ربانی اضافه کرد، که بدون شک افغانستان یک کشور چند ملیتی است، بنابراین دستیابی به یک توافق جامع ملی نیازمند یکپارچگی سیاسی در بالاترین سطح است، که به یاری آن تمام ملیتها خود را به عنوان بخش جدایی ناپذیر نظام سیاسی احساس کنند. نظامی که فرصتهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی برابر را برای تمام شهروندان فراهم میکند.
او گفت، هر گونه حرکتی که منجر به حاشیه راندن ملیتها شود تلاشهای صلح را پیچیده کرده و مانع ایجاد نظام سیاسی جامعی میشود که پایه و اساس یک نظام دموکراتیک و قابل قبول برای همهی شهروندان است.
ربانی افزود، که حکومت پس از ماه سرطان در حمایت از روند صلح فعالیتهای خود را شدت بخشیده است.
