چهارده سال پیش از امروز در حضورداشتِ معاون پیشین ریاست جمهوری کشور مارشال محمدقسیم فهیم، محمدیونس قانونی رئیس پارلمان وقت، سیدمخدوم رهین وزیر اطلاعات و فرهنگ و رهبری حکومت محلی پروان پُشتۀ سُرخِ ولسوالی جبلالسراج که در آن صدها عراده وسایط نظامی برگرفته شده از قشونِ سرخِ شوروی وجود دارد به نامِ موزۀ ملی جهاد و مقاومت مردم افغانستان نام گرفت.
یکونیم دهه از آن روز میگذرد، اما از این موزه تنها نام باقی ماند و هیچ گامی برای ساختوساز آن برداشته نشد.
دو سال پیش ریاست جمهور فرمان فروش آهنآلات داغمه یا ناکارا از نهادهای دولتی به ویژه نهادهای نظامی را صادر کرد. اکنون مقامهای محلی پروان در نامهیی رسمی به مسئولان محلی ولسوالی جبلالسراج خواستار انتقال و فروش وسایط ازکارافتادۀ موزۀ پشتۀ سرخ به شرکت خصوصی «میهناستیل» شدهاند.
صدور این نامه با موجی از واکنشهای مردمی، سران جهادی ولایتهای کابل، پروان، کاپیسا و پنجشیر روبهرو شده و دهها تن با راهاندازی راهپیماییها مانع فروش آهنآلات این موزه شدند.
.jpg)
نورمحمد سکندر، رئیس شورای مردمی جهاد و مقاومتِ ولایت پروان میگوید، پُشتۀ سُرخ هویت تاریخی مردم افغانستان است و به هیچ عنوان نمیگذارند، معاملۀ فروش بقایای این موزه به سرانجام برسد. به گفتۀ آقای سکندر، حلقاتی در حکومت مرکزی و محلی تلاش دارند تا افتخارات جهاد و مقاومتِ مردم افغانستان نابود شود. به گفتۀ او، قرار بوده آهنآلات پشتۀ سرخ تُنی هفت هزار افغانی به فروش برسد که بهایی بسیار ناچیز است.
بر بنیاد مدارکی که به سلاموطندار رسیده، ریاست جمهوری قرارداد فروش 7 کیلوگرام آهن تانکهای نظامی ازکارافتادۀ پشتۀ سرخ را به بهای 15 افغانی با شرکت ذوبآهنِ میهن عقد کرده است.
شورای مردمی جهاد و مقاومت مردم افغانستان، در ولایت پروان هشدار میدهد که در برابر تصمیم حکومت میایستند.
با این که رهبری حکومت محلی پروان خواستار تأسیسِ موزۀ ملی جهاد و مقاومت در این ساحه است و از تلاشها در این راستا سخن میزند، اما در یکی از این مدارک دیده میشود که والی پروان، به ولسوال جبلالسراج دستور داده تا در انتقال تانکها و وسایط نظامی با شرکت پیمانکار همکاری همهجانبه داشته باشد.
فضلالدین عیار، والی پروان در یکی از نشستهای رسمی در مقر ولایت، با اشاره به اعتراضهای اخیر در پیوند به موضوع فروش آهنآلات پشتۀ سُرخ تأکید میکند که شماری با استفاده از این موضوع به دنبال اهداف شخصیاند.
.jpg)
به گفتۀ آقای عیار، این آهنآلات به جای ماندن در زیر نور آفتاب در کورههای ذوبِ آهن تبدیل به مواد ساختمانی میشود.
ریاست اطلاعات و فرهنگ ولایت پروان نیز از چگونگی فروش تانک و وسایط زرهی بهجامانده از قشون سرخ در پشتۀ سُرخ رسماً اظهار بیخبری میکند و تأکید دارد که از این موضوع از فضای مجازی مطلع شدهاند.
عبدالواحد هاشمی، رئیس اطلاعات و فرهنگ ولایت پروان میگوید، چهارده سال پیش سنگبنای موزۀ ملی جهاد و مقاومت در پشتۀ سرخ گذاشته شد، اما در حدِ همین سنگبنا باقی ماند و هیچ پیشرفتی نکرد.
آقای هاشمی تأکید میکند که موضوع را از همان چهارده سال پیش تا اعتراض مردم پروان در مورد فروش بقایای نظامی بهجامانده در پشتۀ سُرخ با وزارت اطلاعات و فرهنگ در میان گذاشتهاند و منتظر دستور وزارتاند.
.jpg)
پشتۀ سُرخ ولسوالی جبلالسراج که هماکنون و از چندین دهه به اینسو در آن فرقۀ دوم پیادۀ ارتش ملی مستقر است، منطقهیی نظامیست که مربوط وزارت دفاع میشود.
با این که سالها پیش این ساحه به نام موزۀ ملی از سوی سران حکومت نامگذاری شد، اما روشن نیست که داراییهای آن به چه دلیلی در ناهماهنگی نهادهای حکومتی و ریاست جمهوری قرار است فروخته شود؛ آن هم به بهای بسیار ناچیز.
این قضیه ما را به یاد ماجرای قرارداد شرکت الکوزی میاندازد. در ماه سرطان 1395، در کاخ ریاست جمهوری سندی در مورد فروش زمین دولتی به یک شرکت خصوصی امضا شد که در آن قیمت هر مترمربع زمین 2.5 دالر تعیین شده بود.
فروش زمین با رقم 2.5 دالر یا 167 افغانی که قیمت یک جریب آن 5 هزار دلار میشود، در شهر کابل بیسابقه بوده است. به این معنی که دولت افغانستان در فروش 143.54 جریب زمین به شرکت الکوزی، تخفیف 90 درصدی قایل شده بود. ماجرای عقد این قرارداد بسیار جنجالی شد و حتی گزارشهایی به نشر رسید که عقد این قرارداد از سوی ریاست جمهوری به خاطر حمایت رسیدن محمداشرف غنی به کرسی ریاست جمهوری بوده است.
