گزارش تازۀ نهاد بینالمللی حمایت از کودکان نشان میدهد که از هر ۱۰ کودک در افغانستان، ۸ کودک گفتهاند که در زمان محدودیتهای ناشی از شیوع بیماری کرونا «هیچ نیاموخته یا هم بسیار کم» آموختهاند.
نتیجۀ بررسی این نهاد که زیرنام «یک نسل را حفاظت کنید، تأثیر کووید – ۱۹ بر زندهگی کودکان» نشر شده نشان میدهد، کودکان خانوادههای نادار که در جریان قرنطین درآمد خانوادههایشان را از دست دادهاند، بیشتر از همه فرصت آموزش از دستشان رفته و با بالاترین تهدید خشونت در خانواده، روبهرو شدهاند.
بر بنیاد این گزارش در شش ماهی که از همهگیری کووید – ۱۹ گذشته آسیبپذیرترین کودکان به گونۀ گسترده دسترسی به آموزش، خدمات بهداشتی و غذا را از دست دادهاند و همزمان محافظت از آنها در برابر تهدیدها به پایینترین سطح کاهش یافتهاست.
این گزارش میافزاید، در شش ولایت افغانستان تنها ۲۸.۶ درصد کودکان به آموزش از راه دور از طریق برنامههای تلویزیونی، ۱۳.۸ درصد از طریق رادیو و ۰.۲ درصد از طریق انترنت دسترسی داشتهاند. سازمان حمایت از کودکان این گزارش را از طریق بررسی ۳۵۱ کودک و سرپرستان آنها و ۱۲۹ تن دیگر از طریق شبکههای اجتماعی تهیه کرده است.
این بررسی نشان میدهد که دوسوم (۶۴ درصد) کودکان شامل این بررسی هیچ رابطهیی در زمان قرنطین با آموزگاران نداشتهاند. ۸ کودک از هر ۱۰ کودک به این باور بودهاند که در زمان بستهبودن مکتبها یا هیچ نیاموخته یا هم خیلی اندهک آموختهاند.
4.6 درصد کودکان که بر بنیاد این بررسی حتی یک کودک از 20 کودک نمیشود، روزانه یکبار با آموزگار در تماس بودهاند. سه کودک از هر ده کودک یعنی حدود 30 درصد در جریان محدودیتهای ناشی از کرونا به گونهیی با خشونت روبهرو شدهاند.
بر بنیاد یافتههای این گزارش، در بخشهای دوردست از هر سه خانواده، یک خانواده با مشکل دسترسی به مواد درسی روبهرو بوده است، اما در شهرها این شمار به یک خانواده از هر پنج خانواده میرسد. در بخشی از این گزارش آمده است که کودکان افغانستان و خانوادههایشان پیش از این هم از چندین دهه جنگ متأثر شدهاند و بیماری همهگیر کووید-۱۹ وضعیت را برای آنها بدتر و خطرناکتر ساخته است.
در ادامۀ این گزارش آمده است که بررسی جهانی نشان میدهد که همهگیری بیماری کرونا اثرهای ویرانگر بر آموزش کودکان نادار داشته و فاصله میان پسران و دختران نادار و ثروتمند را بیشتر کرده است. نهاد بینالمللی حمایت از کودکان در پایان این گزارش خواهان سرمایهگذاری بیدرنگ بر آموزش، صحت، تغذیه، خدمات محافظتی برای کودکان، خدمات صحت روانی و اقدامات حمایت اجتماعی شده است.
