ارتش پاکستان به ساکنان کمپ زاخیل یک روز فرصت داده تا این کمپ را ترک کنند و اگر در 24 ساعت این مهاجران کمپ را ترک نکنند، با واکنش جدی روبهرو خواهند شد.
ثوابالدین مخکخ، رییس شورای دوبندیوال (یک شورای قومی) به سلاموطندار گفت که قبلا برای حل چالشهایی که در این کمپ پیش میآمد، پولیس پاکستان مداخله میکرد، ولی اکنون ارتش پاکستان برای پناهجویان مهلت تعیین کرده است.
ارتش پاکستان گفته که اگر تا پایان مدت تعینشده این مهاجران کمپ را ترک نکنند، آنها خانههایشان را ویران خواهند کرد.
بر بنیاد گزارشها، هنگامی که جانان موسیزی، سفیر افغانستان در اسلامآباد این موضوع را با پرویز ختک، وزیر اعلای ایالت خیبر پشتونخوا در میان گذاشت، او به این خواستۀ موسیزی جواب رد داد.
جانان موسیزی به ساکنان کمپ زاخیل گفته که باید به این مهلت ارتش تن دهند؛ زیرا دیگر امکاناتی برای ماندنشان در این کمپ وجود ندارد.
ساکنان کمپ زاخیل پیش از این 10 تا 20 روز از مسؤولان حکومت پاکستان وقت خواسته بودند تا این کمپ را ترک کنند، ولی سلاموطندار چند روز پیش به گزارشهایی دست یافت که بین ساکنان کمپ زاخیل و پولیس پاکستان تنش به وجود آمده و پولیس از آنها خواسته که کمپ را ترک کنند.
مصری خان مومند، نمایندۀ وزارت مهاجران در اسلامآباد در تماسی تیلفونی به سلاموطندار گفت که این تنش در 13 می سال روان بین مهاجران و پولیس به میان آمده بود. او افزود که این تنش زمانی روی داد که پولیس میخواست دکانهای داخل کمپ را ویران کند.
به گفتۀ مقامهای سفارت افغانستان در اسلامآباد، این تنشها از سال 2010 بدینسو جریان دارند. نمایندۀ وزارت مهاجران در اسلامآباد نیز میگوید که از سال 2010 تا کنون این تنشها جریان دارند.
بر بنیاد گزارشها، در نخست این دکانها به شکل غیرقانونی داخل کمپ توسط پاکستانیها ساخته شده و زمانی که خانهها و دکانهای ساکنان پاکستانی این کمپ از سوی پولیس ویران شدند، آنها اعتراض کردند و خواستار ویرانی خانهها و دکانهای پناهجویان افغانستان شدند.
کمپ زاخیل در شهر اسلامآباد پاکستان در منطقۀ «جیتی رود» قرار دارد و در این کمپ 5 هزار پناهجو از افغانستان زندهگی میکنند.
به گفتۀ مصری خان مومند، هنگامی که به این کمپ سیلاب سرازیر شد، تعدادی از خانههای پناهجویان ویران شدند. در همان زمان پولیس پاکستان کمپ زاخیل را محاصره کرد، ولی به علت جنجالها، برای بار دوم به مهاجران اجازه دادند که در این کمپ ساکن شوند.
