شهروندان کابل اغلب ترجیح میدهند که مشکلات خانوادگیشان را در درون خانه حل کنند و به مرکزهای مشورهدهی مراجعه نکنند.
لیکن روانپزشکان بر این باورند که مخفی نگهداشتن تنشهای خانوادگی نهتنها هیچ کمکی به حل آنها نمیکند، که به منازعات بیشتری نیز دامن میزند.
دفترهای مشاورهی خانواده چند سالی است که در کشور پدید آمده است. با اینحال، هنوز هم بسیاری از مردم با این پدیده بیگانهاند. به همین دلیل بسیاری از منازعهها و خشونتهای خانوادگی در درون خانه آغاز و در همانجا ختم میشود.
عبدالمجید و سیدحمیدالله تواب از شهروندان کابل، می گویند، برای حل مشکلات خانوادگیشان هیچگاهی به مرکزهای مشورهدهی مراجعه نکردهاند.
مشاور خانواده در حل منازعههای خانوادگی نقش یک واسطه را بازی و تلاش میکند تا با گفتوگو و مشورهدهی، زن و شوهر و فرزندان و والدین را به همدیگرپذیری دعوت کند.
نعمتالله شاداب، روانشناس و مسؤول مرکز مشاوره و رواندرمانی «زندگی زیباست» میگوید که بیماران روانی به روانپزشکان و مرکزهای مشورهدهی مراجعه میکنند، اما در گذشتهها کمتر خانوادهیی یافت میشد که برای حل جنجالهای خانوادگی به مشاور خانواده رجوع کند.
با اینحال و به باور آقای شاداب، برخورد خانوادهها با بحرانهای خانوادگی تغییر کرده و میزان مراجعهی طبقهی متوسط شهری به مرکزهای مشاوره افزایش یافته است.
عبدالعزیز نجفی، بنیانگذار مرکز مشاوره و رواندرمانی «امید دوباره» میگوید، سطح پایین آگاهی شهروندان، عرف و فهم نادرست آنها از تنشهای خانوادگی سبب شده که با وجود تنشهای فراوان و روانپریشی خانوادهها، بازهم کسی به مرکزهای مشورهدهی رجوع نکند و منازعههای درونخانوادگی را بهعنوان یک راز در خانه نگه دارند.
