شماری اعضای مجلس نمایندهگان از رییس جمهور و رییس اجرایی حکومت میخواهند تا در نحوۀ برگزاری عملیاتهای نیروهای امنیتی در کندز تغییر به عمل آید. آنان در نشست امروز مجلس همچنان خواهان برگزاری این عملیاتها در تمام ولسوالیهای این ولایت شدند.
عبدالرؤوف ابراهیمی، رییس مجلس نمایندهگان گفت که اگر ولسوالیهای چهاردره و دشتارچی کندز از وجود طالبان پاک نشود؛ عملیاتهای نیروهای امنیتی در این ولایت ناکام خواهند بود. به گفتۀ آقای ابراهیمی طالبان در این مناطق پایگاهها، شفاخانهها و مرکزهایی برای تجدید قوا دارند.
نظیفه ذکی، یکی از اعضای مجلس نیز عملیات نیروهای امنیتی در این ولایت را برای محو طالبان کافی نمیداند. او میگوید که طالبان در چهاردره و دشتارچی ذخیرهگاههای مهمات نظامی دارند و این گروه هرازگاهی با رفتن به این مناطق، خودشان را برای نبرد علیه نظامیان کشور آماده میکنند.
این نمایندهگان تأکید میکنند که اگر طالبان به گونۀ کامل از کندز حذف نشوند؛ ثبات در این ولایت هرگز تأمین نخواهد شد.
با این حال، رییس جمهور روز گذشته در دیدار با بیجاشدهگان این ولایت از برگزاری عملیات نظامی وسیعی در تمام ولسوالیهای کندز و ولایتهای همجوار آن خبر داد.
نمایندهگان مجلس همچنان میگویند که قرار است هیأتی از سوی این نهاد برای بررسی همهجانبۀ رویداد کندز عازم این ولایت شود. رییس مجلس از کمیسیون امنیت داخلی و دفاعی خواست تا هرچه زودتر فهرست نمایندهگانی که قرار است در این هیأت شامل باشند را آماده کرده و به هیأت اداری مجلس بسپارد.
آوارهگان کندز: حکومت به ما توجه نمیکند
بیجاشدهگان کندز امروز در دو راهپیمایی جداگانه در کابل از دولت خواستند که به وضعیتشان رسیدهگی صورت گیرد. آنان میگویند که شبها در کنار جادهها به سر میبرند و تا کنون هیچ کمکی برایشان نشده است.
این بیجاشدهگان همچنان از حکومت خواهان محاکمۀ آنانی شدند که در تصرف کندز به دست طالبان دست داشتند.
شکریه پیکان، نمایندۀ مردم کندز در مجلس نیز دولت را به بیتوجهی در قبال وضعیت آوارهگان این ولایت متهم کرد و افزود، دولت تا کنون حتا کمکی به باشندهگانی که در میدانهای نبرد در کندز گیر مانده اند نیز نکرده است.
بر بنیاد آمارهای کمیسیون مبارزه با حوادث کشور، جنگ اخیر ولایت کندز بیش از 12 هزار خانواده را آواره کرده است و گفته میشود که 80 درصد این آوارهها در وضعیت دشواری به سر میبرند. این آوارهها به ولایتهای بغلان، تخار، بدخشان، سمنگان، کابل، پروان، کاپیسا و پنجشیر پناه برده اند.
