تفاوت حقوق پرستاران و قابلهها در مرکز پکتیا نسبت به ولسوالیها و حاشیۀ شهر سبب شده تا مردم با مشکلات زیادی دچار شوند. سالانه دهها زن از بخشهای پرستاری و قابلهگی این ولایت فارغ میشوند، اما اکثراً به خاطر تفاوت دستمزد مایل اند در مرکز پکتیا مشغول کار شوند.
فرشته که چهار سال پیش دورۀ آموزشیاش را به پایان رسانده میگوید، زمانی که حقوق مرکز نسبت به ولسوالیها بیشتر باشد طبیعتاً آنان خواهان فعالیت در مناطق دوردست نیستند. به گفتۀ فرشته، وضعیت مرکز پکتیا از هر لحاظ نسبت به ولسوالیها خوب است؛ دستمزد یک پرستار در مرکز 500 دالر است در حالی که همین پرستار در مناطق دوردست 250 دالر دستمزد میگیرد.
دکتر نازدانه، رییس پیشین صحت عامه و فعال حقوق زن با تأیید این چالش میگوید، اکثراً دخترانی برای آموزش در این مرکزها انتخاب میشوند که پس از اتمام تحصیل حاضر به خدمت در ولسوالیهای دوردست نیستند.
اما شیرمحمد نقشبندی، رییس صحت عامۀ این ولایت میگوید که حقوق پرستاران و قابلهها در سراسر پکتیا هیچ فرقی ندارد. به گفتۀ آقای نقشبندی، برخی از نهادهای خارجی شماری از این پرستاران را جذب میکنند و حقوق اضافی این نهادها مربوط آنان نمیشود.
در حال حاضر 65 زن در بخشهای پرستاری و قابلهگی در پکتیا فعالیت دارند.
