زنان بلخی برقع را رها کرده اند

شماری از فعالان حقوق زن در بلخ می‌گویند، چند سالی است که بیشتر بانوان بلخی، به دلیل موقعیت اجتماعی و مسایل کاری‌ فرهنگ پوشیدن برقع را به کلی کنار گذاشته اند.

برخی از بانوان بلخ در گفت‌وگو با سلام‌وطندار می‌گویند که با پوشیدن برقع یا چادری نمی‌توان در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی فعالانه ظاهر شد.

شکیبا سعیدی دانشجو و مهناز موزون خبرنگار یکی از رسانه‌های محلی در بلخ، بر این باورند که چادری همانند یک زندان قابل حمل است و بانوان بیش از این نمی‌خواهند در این زندان حبس باشند. آن‌ها می‌گویند که اگر زنان خواسته باشند تا به عنوان شهروندانی فعال، در نظام اداری و خدماتی کشور در کنار مردان حضور داشته باشند، مجبورند برقع را کنار بزنند.

فرهنگ پوشیدن برقع از گذشته‌ها در میان زنان افغانستان رایج بود. این پوشش سبب می‌شد تا فاصله میان زنان و مردان آشکار و عیان باشد. اما به گفتۀ شماری از فعالان زن، این پوشش هیچ زمینه و بستری در جامعۀ افغانستان نداشته و فرهنگی است که از سوی کشورهای همسایه تحمیل شده و در دورۀ طالبان ترویج یافته است.

ملالی روشندل عثمانی، رییس انجمن دفاع از حقوق زنان در بلخ می‌گوید که از زمان سقوط حاکمیت طالبان به این‌سو، زنان بلخی کم‌کم چادری را کنار گذاشتند و امروزه نیز با وجود انتقاد تندروها، کمتر بانویی را در این شهر می‌توان یافت که چادری به سر کند و با ترس و لرز از خانه بیرون شود.

بانو عثمانی می‌گوید که گروه‌های تندرو و سنت‌مداران باید بدانند که زنان دیگر هرگز به گذشت باز نخواهند گشت و از حقوق‌شان دست نخواهند کشید.

شهلا حدید، رییس امور زنان ولایت بلخ نیز می‌گوید که اسلام به پوشیدن حجاب اسلامی تأکید کرده و برپایۀ احکام موجود، زنان هیچ نیازی به پوشیدن چادری ندارند.

به هر حال آن‌چه که امروز در کوچه و بازار شهر مزارشریف دیده می‌شود، گشت‌وگذار چشم‌گیر زنان بی‌چادری است؛ پدیده‌یی که فعالان حقوق زن آن را به فال نیک می‌گیرند.