رئیس جمهور غنی امروز در نشستی با عنوان صلح و جوانان میگوید که صلح عقبِ درهای بسته از سوی یک اقلیت به نتیجه نمیرسد.
آقای غنی در این نشست که در خیمۀ لویه جرگه برگزار شده است میافزاید که کلید جنگ در اسلامآباد، کویته و راولپندیست؛ گفتهیی که در تقابل با صحبتهای زلمی خلیلزاد، نمایندۀ ویژۀ ایالات متحده برای صلح افغانستان قرار دارد. آقای خلیلزاد در آخرین نشست خود با مسئولان شماری از رسانهها گفته بود که کلید صلح میان خود افغانهاست.
رئیس جمهور محمداشرف غنی همچنان در نشست امروز میگوید: «ما صلح گذرا نمیخواهیم، بلکه صلح پایدار میخواهیم.»
او همچنان تأکید کرده است که نهادهای بینالمللی در بخش صلح تجربۀ موفق ندارند.
آقای غنی از رونمایی اصلاحات گسترده در کمیسیونهای انتخاباتی و تعدیل قانون خبر میدهد و میگوید، رأیدهی در انتخابات به صورت بایومتریک خواهد بود.
او تأکید میکند که نتایح انتخابات ریاست جمهوری به صورت شفاف در جریان دو روز اعلام شود و همچنان نامزدان ریاست جمهوری پیشنهادهای صلح خود را با مردم در میان بگذارند.
او در پایان صحبتهایش دلیل پرکاریاش را کمکاری دیگران عنوان میکند، «اگر من ١٦ ساعت كار میكنم، دليلاش اين است كه ديگران ٢ ساعت كار نكردهاند.»
عدم مشروعیت انتخابات
شیرمحمدعباس استانکزی، رئیس پیشین دفتر طالبان در قطر نیز با نشر ویدیویی دربارۀ انتخابات میگوید که انتخابات افغانستان شفاف نیست و حکومتی که در نتیجۀ این انتخابات به میان آید، «از دید گروه طالبان نامشروع میباشد.»
او بودن افغانستان «در سایۀ اشغال» و «عدم استقلالیت حکومت وحدت ملی»، را از دلایل عدم مشروعیت انتخابات میداند.
او میگوید: «انتخاباتی که ده درصد مردم هم در آن شرکت نمیکنند، چگونه انتخابات است و چطور از مردم افغانستان نمایندگی کرده میتواند؟»
آقای استانکزی میگوید که طالبان در گفتوگوهای صلح به دلیل عدم استقلالیت با رئیس جمهور گفتوگو نمیکنند. او میافزاید، نمیداند که گفتههای خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان از سوی رئیس جمهور غنی «از خودش است یا از سوی آمریکا دیکته شده.»
اخیراً تلاشها برای گفتوگوهای صلح تشدید یافته است، از آخرین مورد میتوان به نشست شش روزۀ نمایندگان ایالات متحدۀ آمریکا و طالبان در قطر یاد کرد.
با این حال شماری از چهرههای مطرح انتخابات ریاست جمهوری خواهان نقش رهبریکنندۀ حکومت در روند صلحاند. حنیف اتمر در صفحۀ توییتر خود دربارۀ نقش حکومت در گفتوگوهای صلح نوشته است که «حکومت فقط در صورتی میتواند چنین نقشی ایفا کند که از گوشۀ کوچک انزوا و تنگنظری بیرون شده، ملت را زیر چتر اجماع ملی متحد سازد و آمادۀ قربانی قدرت برای صلح باشد.»
این متن با هشتگ «این حکومت نمیتواند صلح را رهبری کند.» پایان یافته است.
