یک پل چوبی در ولایت دایکندی، پنج ولسوالی این ولایت و همچنین دو ولایت قندهار و غور را به نیلی مرکز دایکندی وصل میکند. دولت سالها است که میخواهد این پل را نوسازی کند؛ اما هنوز هم پل چوبی بیاستفاده است و جز مرکب دیگر هیچ وسیلۀ نقلیهیی نمیتواند از آن بگذرد.
این پل چوبی در شش کیلومتری مرکز ولایت دایکندی موقعیت دارد.
شهروندان و فعالان مدنی دایکندی میگویند که بارها از مسؤولان حکومت محلی به خاطر ساخته نشدن این پل شکایت کردند؛ حکومت نیز هر بار وعدۀ نوسازی پل را به ایشان داده است و تا کنون نیز این وعده عملی نشده است.
مهدی مدبر از فعالان مدنی دایکندی میگوید که این پل چوبی بر روی یک دریای بزرگ قرار گرفته و از لحاظ حملونقل و ارتباط میان ولسوالیهای این ولایت بسیار حایز اهمیت است. با این حال موترهای باربری نمیتوانند از آن عبور کنند و در زمستان حتا عبورومرور انسانها و مرکبها نیز به سختی صورت میگیرد.
آقای مدبر یکی از دلایل عدم نوسازی این پل را بیکفایتی نهادهایی چون ریاستهای انکشاف دهات و فواید عامه میداند و میگوید که نوسازی این پل اصلاً در برنامههای انکشافی این دو ریاست هیچ جایگاهی ندارد.
هادی رحیمیزاده از اعضای شورای ولایتی دایکندی، نوسازی این پل را یک نیاز حیاتی برای مردم این ولایت میداند و میگوید که شش ولسوالی دایکندی تنها با همین پل چوبی میتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.
اما معصومه مرادی والی دایکندی در گفتوگویی با سلاموطندار میگوید که کار ساخت پل چوبی در سال 1395 شروع خواهد شد و ریاست فواید عامه ولایت دایکندی به زودی طرح خود را در این مورد به مقام ولایت خواهد سپرد.
سال گذشته جمعی از فعالان مدنی و شهروندان ولایت دایکندی در یک گردهمایی اعتراضی خواهان ساخت یک پل کانکریتی بزرگ در عوض این پول چوبی شدند. امسال نیز باشندهگان محل در حرکتی نمادین، پارچۀ سرخی را بر روی پل چوبی پهن کردند تا با این کار مسؤولان محلی را متوجه اهمیت حیاتی این پل سازند.
