.jpg)
بیش از یک ماه از حمله به جان خبرنگاران در شش درک کابل میگذرد؛ اما پس لرزههای این حمله را میتوان در سیمای خبرنگاران خواند.
به تاریخ دهم ثور سال جاری، زمانی که گروهی از خبرنگاران برای پوشش حملۀ انتحاری در منطقۀ شش درک شهر کابل رفته بودند، مورد حمله قرار گرفتند که در نتیجۀ آن 9 خبرنگار کشته و 6 خبرنگار دیگر زخمی شدند.
شماری از خبرنگاران میگویند که پس از آن حمله، انگیزۀشان برای پوشش حملات کمتر شده و از اینکه ممکن است قربانی این حملهها شوند، میترسند.
طیب بصیر، روزنامهنگار در کابل میگوید، حملۀ ششدرک تأثیر منفی زیادی بر روان خبرنگاران گذاشته؛ اما این حملات نمیتواند مانع کار آنان در امر اطلاعرسانی شود.
به گفتۀ بصیر، هدف تروریستان از انجام چنین حملاتی ایجاد ترس در میان خبرنگاران است تا آنان نتوانند اعمال غیرانسانی هراسافگنان را رسانهیی کنند.
علیرضا احمدی که خبرنگاراست، میگوید، ترس بخشی از ذات انسان است و هر کس از خطری که جانش را تهدید میکند، میترسد؛ اما این ترس سبب نمیشود تا تعهدشان را نسبت به جامعه فراموش کنند.
احمدی میگوید، پس از حملۀ ششدرک، تلاش میکند برای پوشش چنین حوادثی سنجیدهتر عمل کند.
مجیب خلوتگر، رئیس اجرایی نهاد حمایت از رسانههای آزاد افغانستان یا نی میگوید، تمام قضیههای خشونت علیه خبرنگاران به صورت موردی بررسی میشود.
او میگوید که پس از حملۀ ششدرک به جان خبرنگاران، آنان تلاش کردهاند تا با تماشای فیلمهای دوربینهای مداربسته، به اصل قضیه پی ببرند و بررسیهایشان تاکنون ادامه دارد.
خلوتگر از خبرنگاران میخواهد که جانشان را در اولویت قرار دهند و هیچ گاهی بدون وسایل ایمنی برای پوشش حملههای تروریستی نروند.

رئیس اجرایی نی میافزاید، کار روی مقررۀ امنیت و مصئونیت خبرنگاران و رسانهها از سوی شورای امنیت جریان دارد.
به گفتۀ او، از حکومت خواسته شده است تا دز زمان پوشش خبری حملههای انتحاری یک تیم ویژه، امنیت خبرنگاران را تأمین کنند؛ اما حکومت تاکنون به این درخواست پاسخ مثبت نداده است.
با این حال، شاه حسین مرتضوی، معاون سخنگوی ریاست جمهوری میگوید، طرزالعمل مصئونیت خبرنگاران یک سال پیش ایجاد شده، و در کمیتۀ مشترک تحت ریاست معاون دوم رئیس جمهوری، به صورت هفتهوار و ماهوار روی موضوع مصئونیت خبرنگاران بحث میشود.
سازمان گزارشگران بدون مرز، در گزارشی گفته است که در سال جاری میلادی، افغانستان بین 180 کشور دنیا از نظر آزادی رسانهها، در جایگاه 118ام قرار دارد.
به گفتۀ این نهاد بیش از 150 رسانه در دورۀ حکومت وحدت ملی تعطیل شده و بیش از 80 خبرنگار از سال 1380 تا کنون در افغانستان کشته شدهاند.





