به باور بیشتر آگاهان سیاسی و نظامی یکی از علتهای تقویت طالبان و دوام این نیروها در افغانستان، حمایت مالی و تسلیحاتی روسیه از این گروه است. گزارشها از کمک این کشور به طالبان بارها نشر شده و در آخرین مورد یک هیأت عالیرتبۀ طالبان به ریاست ملاهیبتالله آخندزاده رهبر کنونی این گروه عازم مسکو شد. اما روز گذشته، ولادمیر پوتین، رییس جمهور این کشور در نشستی نسبت به ناامنیها در منطقه به ویژه افغانستان، نگرانی کرده و گفته است که در این زمینه باید با افغانستان کمک شود.
اما تناقض در عملکرد روسیه و بیانیۀ رییس جمهور این کشور پرسش برانگیز است. آگاهان به این باورند که نگرانی روسیه نسبت به ناامنیهای افغانستان از سر دلسوزی نیست، بل به خاطر پیشیگرفتن در رقابت با واشنگتن است.
محبالله شریف میگوید، روسیه از یکطرف نسبت به ناامنیها و تحولات در افغانستان نگران است و از طرف دیگر به پاکستان نیروی امنیتی برای آموزشدهی میفرستد؛ در حالی که اسلامآباد آشکارا علیه صلح افغانستان فعالیت میکند. به باور آقای شریف واشنگتن و مسکو از هر وسیلهیی برای منافع خود استفاده میکنند و برای این هدف «خود را به هر درودیواری میزنند.»
این آگاه سیاسی میگوید، یگانه چاره در این معادله این است که افغانستان تلاش کند تا مورد سوء استفاده قرار نگیرد.
یونس فکور، دیگر آگاه سیاسی نیز میگوید که رقابت میان آمریکا و روسیه سبب شده تا این کشورها از افغانستان به هر نحوی که خواستند استفاده کنند. آقای فکور میگوید، روسها صرفاً میخواهند با سپرقراردادن افغانستان مانع نشت تروریسم به آنطرف شوند و به آنان فرقی نمیکند که افغانستان در چه حال است.
معین مرستیال، یکی دیگر از آگاهان میگوید که روسیه پیش از این نیز بارها نسبت به تحولات منطقه نگران بوده است، اما اگر این نگرانی از سر صداقت باشد به نفع افغانستان و منطقه است.
آگاهان تأکید میکنند که نگرانیهای روسیه در شرایط کنونی کشور به گونهیی نشاندهندۀ این است که مسکو در پی گسترش سیاستاش در منطقه و نفوذ هرچه بیشترش در کشورهای همپیمان با آمریکاست.
