بوتون حیاتیم‌نی نابودلیک‌که تارتگن کیچه

«قویاش باتیش‌گه ایکی ساعت‌دن آزراق قالگن ایدی و شونده‌ی بیرحالده، ولایت مرکزیده بولگن قرینداشلریمیزدن بیری‌نینگ اوییدن کوتیلمه‌گن و یمان بیر حادثه یوز بیرگن خبری کیلدی و بو حادثه شونچه‌لیک یمان ایدی کیم، بیزده بولگن هر قنده‌ی توشونچه و تدبیر کوچینی آلدی و مین ایسه عین زمانده ولایت مرکزی آیبیک تامان یول آلدیم. قویاش باتیش‌گه آز قالگن ایدی یول‌نی یریمی‌ده اوزیم‌نی بیر هوتل‌گه ییتکیزدیم و هوتل‌ده بیر آز دم آلیب ینه یول آلیش‌گه قرار قیلدیم.»

بیراق، هوتل‌نینگ ایگه‌سی (مستعار آت) محمدابراهیم ایسه (مستعار آت) امان‌الدین‌نینگ عایله‌سی بیلن بیر آز تانیش بولگنی باعث، اوندن وضعیت‌گه قره‌ب سفردن وازکیچیب و کیچه هوتل‌ده قالیشی‌نی ایسته‌یدی. هوتل ایگه‌سی‌نینگ امان‌الدین گه ایتیشیچه، حاضر او یولگه توشگنده، یول‌ده بولگن آچ بوریلری یا-‌ده باشقه خطرلر اوستیگه بیران بلا کیلتیره‌دی و «ییتیشمه‌گنیدن کوره کیچ ییتیشماق یخشی دیر.» شو یوزه‌دن امان‌الدین کیچه‌نی محمدابراهیم‌نینگ هوتلی‌ده اوتکزماق اوچون قرار قیله‌دی.

«کیچه جوده هم ساووق ایدی و ساووق شمال هرلحظه پنجره گه اورردی و بیزلرنی ایسه پتونی آستیده کوپراق جفت قیلیش و نفسمیزنی حبس قیلیش‌گه مجبور قیلردی. اویقولماق ایسته‌گن چاغیمیزده محمدابراهیم اوزی‌نینگ مین‌گه یقین‌لشتیردی و اونینگ ایتیشیچه، کیچه ساووق و یقین بولیب یاتگن صورتده، آز ساووق قاتیش‌لری ممکن، مین ایسه سوزینی قبول قیلیب و عکس‌العمل کورستمه‌دیم. چونکه بیلردیم بیر مدت اوتگنیدن سونگ، بخارینی اوتی اوچه‌دی و اتاق فضاسی ساووقدن جهنم‌گه اوزگره‌دی.»

امان‌الدین ایتیشیچه، بوندن آلدین یالغیز سفر قیلیش‌ده کوپ تجربه‌سی یوق ایکن و تانیگن آدم‌لریدن نیچه کیشی‌سی اوزلری‌نینگ قیشلاغی‌دن تشقری یشه‌یدی ایکن‌لر. بو کیشی‌لر امان‌الدین‌نینگ عایله‌سینی قوم و قرینداشلری بولیب و بیر-بیراوی بیلن باردی و کیلدیلری بار ایکن. بیراق بو سفر امان‌الدین‌نینگ بوتون ایسکی تجربه‌لریدن فرقلی بولگن.

«محمدابراهیم اوزی‌نینگ مین‌گه یاپیشتیرگن ایدی و مین‌دن سوزیگه قولاق سالیب و او بیلن بیرگه یاتیشیم‌نی ایسته‌دی. بیراق مین مقاومت قیلدیم و اوزیم‌نی یاتاقدن چیقاریب و هوتل‌دن قاچیش اوچون اوریندیم؛ لیکن بوتونله‌ی یلنغاچ اونینگ قوچاغیده بولگنیم‌نی سیزدیم و قول و آیاغیم اونینگ کوچلی چنگالی‌ده بند قالگن ایکن. فریاد چیکیب و بیران کیشی یاردم بیریش اوچون کیلیشی توغریسیده اوریندیم و یاتاق دن چیقیب قاچیش خصوصیده اولگوردیم؛ لیکن وجودیم‌ده آغیر و قتیق درد حس قیلدیم و بو آغیر درد ساووق و اوت‌نی بیردیک ایسیم‌دن چیقاردی.

بو واقعه‌نی هیچ کیم‌گه ایته آلمس ایدیم و یالغیزلیک دنیام‌ده هم اونینگ حل قیلیش جوده زور بولیب قالدی. او کیچه‌دن کیین حیاتیم ویرانلیک تامان کیتیش‌گه باشله‌دی و اوندن سونگ، اطرافیم‌ده بولگن‌لرگه ایشانه‌ آلمه‌دیم. اوشبو درد حیاتم نینگ اداغیگه‌چه می‌نینگ اچینتیریب یوریشی‌نی حس قیله‌من. بو دردگه چیده‌ش جوده هم زور دیر و امید سیزلیک بیلن یمان شکلده یکونلنیشی ممکن.‌

به اشتراک بگذارید:
به اشتراک گذاری بر روی facebook
به اشتراک گذاری بر روی twitter
به اشتراک گذاری بر روی telegram
به اشتراک گذاری بر روی whatsapp
به اشتراک گذاری بر روی email
به اشتراک گذاری بر روی print

این مطلب در آرشیو سلام وطندار ذخیره شده است.

اخبار و گزارش‌های سلام وطن‌دار را از شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید:

فیسبوک

توییتر

تلگرام