بازارگرم لیلامی فروشی در فصل سرما

با فرارسیدن فصل سرما بازار لیلامی فروشی‌های پایتخت گرم می‌شود. در این بازار می‌توان هر نوع جنس دسته‌دوم، از لوازم خانه گرفته تا پوشاک را پیدا کرد.

بازار لیلامی فروشی دارای کوچه‌های باریک و تنگی‌ست که عبور از آن‌ها دشوار است. تراکم مشتریان از یک‌سو و اموال انباشته شدۀ دکانداران از سوی دیگر، سبب می‌شود تا احساس نفس‌تنگی به آدم دست دهد.

بازار بوش از بازارهایی است که می‌توان در آن به اصطلاح از شیر مرغ تا جان آدمیزاد را پیدا کرد. در انتهای این بازار، می‌توان به اموال ارزان اما شیک لیلامی رسید.

قاسم برحق، وکیل لیلامی فروشان بازار بوش می‌گوید که در این بازار حدود 500 دکان عرضۀ وسایل دسته‌دوم وجود دارد و روزانه طبقات مختلف مردم به این بازار سر می‌زنند.

به گفتۀ او، ثروتمندان برای تهیۀ وسایل شیک و تهیدستان برای به‌دست آوردن جنس خوب با قیمت پایین، به بازار لیلامی فروشی مراجعه می‌کنند.

قیمت‌ها در بازار بوش متوسط است؛ اما برخی از اجناس لیلامی با قیمت‌های گزاف نیز یافت می‌شود.

سرور از مشتریان این بازار می‌گوید، به دلیل کیفیت عالی برخی از لباس‌های لیلامی، همیشه به بازارهای لیلامی فروشی مراجعه می‌کند.

به باور او، استفاده از لباس‌های لیلامی، اقتصادی‌ست و از لحاظ کیفیت پارچه و دوخت نیز بسیار خوب است.

سینما پامیر جایی است که بزرگترین بازار لیلامی را در خود جای داده است. صدها نفر روزانه از این بازار دیدن می‌کنند و در بدل پول اندک، با دست‌پر به خانه بازمی‌گردند.

عباس از چهار سال به این سو چرخ لیلامی فروشی دارد و به گفتۀ خودش، اکثر کالاهایی که می‌فروشد از کوریا وارد می‌شوند.

بی‌بی گل با فرزندش به سینما پامیر آمده تا برای زمستان پیش‌رو لباس‌های گرم بخرد.

بی‌بی گل فقر را دلیل اصلی سرزدن دایمی‌اش به بازار لیلامی می‌داند و می‌گوید، با درآمد اندک شوهرش نمی‌تواند لباس و وسایل مورد نیاز فرزندانش را از فروشگاه‌های بزرگ خریداری کند.

چنداول، سینما پامیر، بازار بوش، دهن ‌باغ و کوته‌ سنگی از مکان‌هایی است که بیشترین کالاهای لیلامی را می‌توان در آن‌جاها پیدا کرد.