رحمتالله جوان ۲۱ ساله، باشندۀ روستای «پیتاب لغمان» بامیان است. او در گفتوگو به سلاموطندار میگوید، نصیبه خواهر 14 سالهاش سه ماه است که ناپدید شده و هنوز اطلاعی در مورد مرگ و زندهگی او ندارد.
رحمتالله با صدای پر از بغض میگوید، برای پیداکردن خواهرش چندین بار به فرماندهی پولیس، دفتر والی، دفتر ولایتی کمیسیون مستقل حقوق بشر در بامیان و حتی وزارت داخله مراجعه کرده است، اما این نهادها تا کنون هیچ اقدام جدی نکردهاند.
به گفتۀ رحمتالله، یک روز پس از ناپدیدشدن خواهرش شخصی به نام محمود، باشندۀ روستای «سوماره» در مرکز بامیان به او زنگ زد و گفت، «بیا خواهرت را صحیح و سالم تازه از شفاخانه آوردهاند، با دو پولیس زن مقابل کورس موعود است.» اما زمانی که برادر بزرگ رحمتالله به کورس موعود میرود، کسی آن جا نبوده است.
پس از آن، پروندهیی در فرماندهی پولیس بامیان ترتیب شده و محمود زیر نظارت پولیس قرار میگیرد، اما پس از ۲۰ ساعت آزاد میشود.
او میگوید، با کسی دشمنی ندارد و اگر خواهرش با رضایت خود میرفت، در این مدت حداقل به آنان خبر میداد.
یک منبع در فرماندهی پولیس بامیان که نمیخواهد از او نام برده شود به سلاموطندار میگوید، هنوز هیچ اقدام مرتبط به پروندۀ ناپدیدشدن دختر ۱۴سالهیی به نام نصیبه نشده است، زیرا بیشتر کارمندان فرماندهی پولیس بامیان فاسد اند.
اما محمدرضا یوسفی، سخنگوی فرماندهی پولیس بامیان میگوید، پولیس جنایی در حال تحقیق روی این قضیه است.
خواستیم دیدگاه مسئولان دفتر ولایتی کمیسیون مستقل حقوق بشر در بامیان را نیز در گزارش داشته باشیم، اما با تماسهای پیهم موفق نشدیم.
اعضای خانوادۀ نصیبه هشدار میدهند، اگر بخشهای کشفی و جنایی فرماندهی پولیس بامیان برای پیداکردن او به صورت جدی اقدام نکنند، کشور را ترک خواهند کرد.