.JPG)
فردا دستکم 250 تن به نمایندگی از افغانستان برای اشتراک در نشست قطر عازم دوحه میشوند؛ نشستی که قرار گفتۀ طالبان مراسم عروسی نیست.
در این نشست به نمایندگی از طالبان یک هیأت 25 نفره اشتراک میکند. پیش از این گفته میشد که حکومت افغانستان دو برابر شمار نمایندگان طالبان به این نشست نماینده میفرستد، اما اکنون این تناسب به ده برابر رسیده است.
حکومت افغانستان تلاش کرده تا از هر طیفی در این نشست نماینده داشته باشد، اما اکنون وحید عمر، مشاور ارشد رئیس جمهور در امور روابط عامه و استراتژیک میگوید که نمایندگان افغانستان برای «مذاکره نمیروند» و قصد از این شمار متراکم هیأت «خودی نشان دادن» به طالبان است.
آقای عمر در این پیام فیسبوکی توجیه کرده است که این شمار به نمایندگی از افغانستان نشان خواهند داد که طالبان با افغانستانی متفاوتتر از دیروز روبهرواند، اما خیل عظیمی از کاربران پاسخهای در خور تأملی به این پیام دادهاند.
.JPG)
بسیار جالب به نظر میرسد که یک نمایندۀ رسمی حکومت شخصاً هدف اعزام این هیأت به قطر را مذاکره نمیداند. آقای عمر در قسمتی از این پیام نگاشته است که «طالب باید واقعیتهای نو افغانستان را ببیند»، اما ظاهراً آقای عمر بیخبر است که طالبان در برابر همین نوگرایی هماکنون در میدانهای نبرد از هیچ عملکردی دریغ نمیکنند.
اما هیچ نیازی به تحلیل و پاسخ به گفتههای مشاور ارشد رئیس جمهور نیست. پای این استاتوس این پاسخ ملک ستیز، نویسنده و پژوهشگر افغانستان دستبهدست میشود: «در فرهنگ سیاسی واژۀ «شرم» جا افتاده است. باری گوستاف هوساک، رئیس جمهور چکسلواکیا، پیتر گاوس، هنرمند چکی را که به آمریکا پناهنده شد شرم به شأن کشورش خطاب کرد. در کشوری که امور سیاسی به دست شما است، هیأتی ۲۵۰ نفر را برای مذاکره با ۱۵ جنایتکاری به خارج از حاکمیت ملی خود میفرستید، شرم غیر این بوده میتواند؟» این پاسخ مشت نمونۀ خروار واکنشها به گفتههای وحید عمر است.
مشاور ارشد رئیس جمهور در حالی اینگونه ابراز نظر میکند که طالبان تاکنون حکومت افغانستان را به عنوان طرف گفتوگوکنندۀ صلح به رسمیت نشناختهاند و میگویند که با نمایندگان حکومت افغانستان به عنوان شهروندان افغانستان گفتوگو میکنند، نه نمایندگان حکومت.
در همین زمینه
