شهربانو سادات، کارگردان جوان افغانستانی در سال 2016 جایزۀ شب چهاردهم کارگردانان «کن» را به خاطر اولین فیلماش «گرگ و میش» از آن خود کرد. فلم «گرگ و میش» دربارۀ چوپان بچهها در کوهستانهای مناطق مرکزی افغانستان ساخته شده است. سادات که حالا 29 سال دارد و به عنوان کارگردان کارش را در دنیای سینما ادامه داده است، زندهگی چوپان بچهیی به نام قدرت را به تصویر کشیده است. قدرتالله قادری که حالا نوجوان شده به عنوای بازیگر تازهکار در این فیلم جدید نقش بازی کرده است.
در فیلم گرگ و میش، زندهگی قدرت در دوران اشغال کابل توسط روسها در سال 1981 به تصویر کشیده شده است. در این فیلم پدر و مادر قدرت فوت کردهاند و او به دلیل فروش تکت سینما در بازار سیاه بازداشت میشود. او مجبور میشود در یتیم خانهیی زندهگی کند که توسط اتحاد جماهیر شوروی ایجاد شده است؛ یتیم خانهیی که درسهایش به زبان روسی ارایه میشود. در یتیمخانه قلدری و دسیسه جریان دارد، با این حال، فرصتی نیز برای ماجراجویی ایجاد شده است.
یتیمخانه یک فیلم ترسناک کودکانه است که صحنههای آن پر از شادابی و قصهگویی به سبک قدیمی است. من ترتیبهای خیالی سینمای بالیوود و همینطور رویدادهای کاملاً واقعگرایانه را دوست دارم به شمول آن صحنۀ که قدرت و دیگر بچهها سراغ یک تانک سوختۀ شوروی به کوهها میروند و آن را با گلولهها و دیگر تجهیزات نظامیاش میدزدند.
صحنۀ جذاب و خندهداری دیگر در این فیلم این است که وقتی بچهها برای گذراندن یک دوره به مسکو میروند با کمپیوترهای مدرن شوروی شطرنج بازی میکنند و حتا از آرامگاه لینین نیز بازدید میکنند و شوک فرهنگی نیز به خوبی مدیریت میشود. با این حال، وقتی بچهها دوباره به کابل بر میگردند، با وضعیت کاملاً متفاوت و نگرانکننده و شایعههای مبنی بر خروج شوری، روبهرو میشوند.
این فیلم چنان از نیرو و انرژی سرشار است که اگر سادات به سرگذشت زندهگی قدرت ادامه دهد، ممکن است نتیجهاش شبیه کارهای تروفات، کارگردان معروف فرانسوی، یا فیلمهای با لطافت و شاعرانۀ کیارستمی شود. سادات فلمسازی است که فلمهایش تماشایی است.
منبع: گاردین
برگردان: سلاموطندار
