شب یلدا (چله) درازترین شب سال خورشیدی و آخرین شب فصل پاییز است.
هرچند جنگهای چند دهۀ گذشته، شب یلدا را از یاد و خاطرۀ بسیاری از خانوادهها در افغانستان برده است، اما در هرات شماری از خانوادهها با نزدیکانشان در این شب گردهم میآیند و تا پاسی از شب در کنار سفرۀ رنگین شب یلدا، قصه و شادمانی میکنند.
انار، تربوز و میوههای خشک سفرۀ رنگین شب یلدا را تشکیل میدهند.
شب یلدا را در ایران، افغانستان و تاجیکستان جشن میگیرند و بنابر روایتهایی، قدمت آن به پنج قرن پیش از میلاد برمیگردد.
مردمان آن زمان میخواستند با شنیدن قصهها، شب دراز سال را صبح کنند.
احمدغنی خسروی، استاد دانشگاه در هرات میگوید، بسیاری از خانوادههای هراتی با پهن کردن سفرههای رنگین این شب را زنده نگه میدارند.
شماری از میوه فروشان در هرات نیز میگویند، در چند سال اخیر باشندهگان این ولایت بیشتر از گذشته شب یلدا را تجلیل میکنند.
مراسم سنتی چون جشن نوروز، جشن مهرگان و شب یلدا رسمهای کهنی است که در کشورهای فارسی زبان از آنها تجلیل میشود و تمام این جشنها به آریانای کهن بر میگردد.
