کار شاقه و دستمزد ناچیز؛ زنان قالین‌باف شمال روزانه 100 افغانی درآمد دارند

شماری از زنان قالین‌باف در حوزۀ شمال کشور، بی‌توجهی حکومت به صنعت قالین‌بافی را از علت‌های اصلی کمرنگ‌شدن این صنعت در کشور عنوان می‌کنند.

آنان می‌گویند، دستمزد روزانۀ هر قالین‌باف 80 تا 100 افغانی‌ می‌باشد که پول ناچیزی‌ست.

برای دانستن مشکلات زنان قالین‌باف به شهرک قالین‌بافان حوزۀ شمال در شرق شهر مزارشریف رفتم. در این شهرک بیش از 100 زن در بخش‌های مختلف قالین‌بافی سرگرم کاراند.

مریم 40 ساله یکی از این قالین‌بافان که از ایران آمده می‌گوید، هنگامی که 8 سال داشت در ایران به کار قالین‌بافی روی آورد و اکنون 4 سال می‌شود که در افغانستان برای رفع نیازمندی‌های اقتصادی‌اش سرگرم قالین‌بافی‌ست.

از مریم در بارۀ درآمدش پرسیدم. با چهرۀ خسته آه سردی کشید و گفت، پولی که از این طریق به دست می‌آورد، ده درصد مشکلات اقتصادی‌اش را هم بر طرف نمی‌کند. او می‌گوید، زنان قالین‌باف از هر قالین حدود 2 هزار افغانی پول به دست می‌آورند. مریم، دولت را در این زمینه به بی‌توجهی متهم می‌کند.

مانند مریم صدها زن دیگر نیز در این شهرک قالین‌بافی در بدل پول ناچیز از 8 صبح تا 4 عصر کار می‌کنند.

در جریان گفت‌وگو با مریم چشمم به زن دیگری افتاد که با یک پسر و دختر کوچک‌اش سرگرم قالین‌بافی‌ست.

شبنم که حدود 30 سال دارد می‌گوید، 12 سال است که قالین می‌بافد.

او می‌گوید، از هر قالینی که با کودکان‌اش در مدت دو ماه می‌بافد 2 هزار افغانی به دست می‌آورد و این پول را برای آموزش فرزندانش هزینه می‌کند.

این زنان قالین‌باف تأکید می‌کنند که شرکت‌های قالین‌بافی مزد ناچیزی برای آنان می‌پردازند در حالی‌که کارهای شاقه را توسط آنان انجام می‌دهند.

زنان قالین‌باف، حکومت را در بخش صنعت قالین به بی‌توجهی متهم می‌کنند و می‌گویند که به علت نبود بازار، قالین‌های بافته‌شده به بهای ناچیز از سوی شرکت‌ها خریداری می‌شوند.

عبدالستار بیگ‌زاد، رئیس اتحادیۀ قالین‌بافان در حوزۀ شمال می‌گوید، در سراسر کشور نزدیک به 3 ميلیون تن در صنعت قالین‌بافی سرگرم کاراند.

به گفتۀ او، با آن‌که ۷۵ درصد قالین افغانستان در حوزۀ شمال تولید می‌شود، اما حکومت هنوز وعده‌هایش به قالین‌بافان را عملی نکرده است.

شیراحمد سپاهی‌زاده، رئیس صنعت و تجارت بلخ با پذیرفتن مشکلات قالین‌بافان از تلاش‌ها برای حمایت از صنعت قالین‌بافی سخن می‌گوید.

نبود امنیت، واردات تارهای کم‌کیفیت و عدم حمایت دولت از صنعت قالین‌بافی سبب رکود این صنعت در کشور شده است.

در این زمینه:

جمیله و قالین‌بافی برای یک لقمه نان

هفتاد درصد کارگاه‌های قالین و گلیم‌بافی فاریاب ورشکست شده‌اند

5 هزار دستگاه قالین‌بافی به مهاجران بازگشت‌کننده توزیع می‌شود