کارزار «من هم»؛ لطفاً ساده نگذرید!

هفتۀ گذشته روزنامۀ بریتانیایی گاردین گزارشی مبنی بر فساد اخلاقی در فدراسیون فوتبال افغانستان نشر کرد. بر بنیاد این گزارش، شماری از زنان تیم ملی فوتبال افغانستان از سوی مدیران و رئیس این فدراسیون مورد آزارواذیت جنسی قرار گرفته‌اند.

پس از نشر این گزارش، انتقادها از فدراسیون فوتبال بالا گرفت و شماری خواستار بررسی جدی این موضوع شدند. پس از افزایش انتقادها، این فدراسیون با برگزاری نشستی خبری در کابل، تمام اتهام‌های وارده را رد کرد و گفت که این اتهام‌ها از سوی برخی از بازیکنان پیشین مطرح شده که به اردوی تیم ملی بانوان افغانستان دعوت نشده‌اند.

این بار اول نیست که سوءاستفادۀ جنسی مقام‌های افغانستان افشا می‌شود. چندی پیش فلم تجاوز شخصی به نام غلام رسول که سرطبیب قوای هوایی بود، در شبکه‌های اجتماعی نشت کرد و سروصداهایی راه انداخت. باری هم پیام‌های یک معین که حاوی مسایل و خواسته‌های جنسی به یکی از متقاضیان کار در معینیت بود، در شبکه‌های اجتماعی پخش و نشر شد.

گزارش روزنامۀ گاردین در مورد سوءاستفادۀ جنسی از زنان فوتبالیست درست همزمان با کارزار 16 روزۀ مبارزه با خشونت علیه زنان نشر شد و سبب شد تا واکنش‌ها بیشتر برانگیخته شود.

شماری از بانوان که از چند سال به این‌سو، همه روزه از 25 نوامبر تا 5 دسامبر با شیوه‌های متفاوت از حقوق زنان دفاع می‌کردند، امسال، پس از نشر گزارش گاردین، کارزار من هم (#Meetoo) را راه‌اندازی کردند.

سمیرا سادات، یکی از برگزارکنندگان این کارزار می‌گوید که در این کارزار بیش از 150 بانو شرکت کرده و شماری از آقایان نیز از آنان حمایت کرده‌اند. او می‌گوید که راه‌اندازی چنین کارزارهایی سبب می‌شود تا افراد به گونۀ منسجم‌تری علیه خشونت مبارزه کنند.

بانو سادات می‌گوید که در سال‌های گذشته، گروه چند نفری آنان در جریان کارزار مبارزه با خشونت علیه زنان نمایشگاه‌های نقاشی، عکاسی و داستان‌نویسی مستند از زندگی زنان افغانستان تهیه می‌کردند، و امسال نیز تجربه‌های زنانی که مورد خشونت قرار گرفته‌اند را جمع‌آوری و پس از ختم کارزار تصمیم چاپ آن‌ها را دارند.

به باور بانو سادات، بی‌حرمتی به زنان ورزشکار یا هر قشری از زنان قابل توجیه نیست و این باید آغازی برای حرکت‌های بزرگ زنان برای مبارزه با خشونت علیه زنان باشد.

نجیبه نوری، یکی دیگر از افرادی که در این کارزار شرکت کرده می‌گوید که راه‌اندازی چنین کارزارهایی سبب می‌شود تا بانوان جرئت پیدا کنند تا تجربه‌های‌شان در مورد آزار جنسی را با دیگران شریک سازند. نجیبه می‌افزاید، او مردانی را می‌شناسد که با پیوستن به این کارزار، به خشونت‌هایی که علیه زنان انجام داده‌اند، اعتراف کرده و اظهار پشیمانی کرده‌اند.

به باور شماری از این بانوان، در جوامع در حال گذار مانند افغانستان که سال‌ها درگیر جنگ و حکومت‌های زن‌ستیز مانند طالبان بوده‌اند، حضور بانوان در عرصه‌های گوناگون و کارکردن در پست‌های بلند، حساسیت برانگیز است.

مهسا قربانی یکی از فعالان حقوق زنان می‌گوید که سکوت در برابر رفتارهای خشونت‌آمیزی که در برابر زنان صورت می‌گیرد، سبب می‌شود تا این زنان عقده‌یی بار بیایند و راه‌اندازی چنین کارزارهایی سبب می‌شود تا زنان جرئت اعتراض پیدا کنند.

از سوی دیگر شماری از آقایان نیز به این کمپاین پیوسته‌اند و به این باورند که خشونت جنسی نه تنها در برابر زنان، بلکه در برابر مردان هم می‌تواند اتفاق بیافتد.

جواد زاولستانی یکی از جوانان می‌گوید که خشونت جنسی ممکن است برای مرد و زن اتفاق بیفتد و این مسأله نباید به جنسیتی خاص ارتباط داده شود.

کاظم احسان نیز می‌گوید که برای کاهش خشونت علیه زنان باید زمینه برای شریک‌کردن تجارب میان زنان ایجاد شود. وی می‌افزاید که خشونت‌های جنسی در میان مردان نیز وجود دارد و باید این مسأله در میان مردان نیز بازگو شود.

اعضای مجلس نمایندگان نیز با انتقاد از رسوایی فدراسیون فوتبال می‌گویند که این قضیه‌ها شرم‌آور است و نباید از کنار آن ساده گذشت.

به باور بیشتر کسانی که در این کمپاین پیوسته‌اند، استقلال زنان از لحاظ اقتصادی و فکری می‌تواند مانع خشونت علیه آنان شود.

کمپاین 16 روزۀ مبارزه با خشونت علیه زنان که از سوی وزارت اطلاعات و فرهنگ و نهادهای دیگر با شعار «مرا بشنو» فردا به پایان خواهد رسید.