پولیس لوگر کودکان بازداشت‌شده را شکنجه می‌کند

کودکانی که به اتهام فعالیت‌های تروریستی در ولایت لوگر بازداشت شده اند می‌گویند که در جریان بازجویی از سوی نیروهای امنیتی به گونۀ فجیعی لت‌وکوب شده و بارها تحت شکنجۀ برقی قرار گرفته اند.

شماری از این کودکان در گفت‌وگویی با سلام‌وطندار گفتند که آنان بر بنیاد روابط، تبعیض قومی، مذهبی و زبانی متهم به فعالیت‌های تروریستی می‌شوند. این کودکان افزودند که حین بازجویی به گونۀ بی‌رحمانه‌یی لت‌وکوب شده اند و بارها به آن‌ها شوک برقی داده شده است. آن‌ها می‌گویند که پس از ضرب‌وشتم بسیار، شکنجه‌های برقی در اعضای حساس و فروبردن آهن گداخته بر بدن‌شان، مجبورند به جرم‌های نکردۀ‌شان اعتراف کنند.

این کودکان به اتهام ماین‌گذاری، حمله‌های انتحاری و فعالیت‌های تروریستی بازداشت شده اند.

شماری از اعضای شورای ولایتی و خانواده‌های این کودکان نیز رفتار این چنینی پولیس را می‌پذیرند و می‌گویند، چنین عملکردها سبب ایجاد شگاف میان حکومت و مردم خواهد شد. آن‌ها هشدار می‌دهند که اگر شکنجه‌ها بر متهمان ادامه یابد؛ دست به اعتراض‌های گسترده خواهند زد.

دکتر عبدالولی وکیل، یکی از اعضای شورای ولایتی لوگر علت عمدۀ «بدرفتاری» نیروهای امنیتی با متهمان خردسال را پایین‌بودن سطح دانش این نیروها، خصومت‌های شخصی و ضعف فرهنگی عنوان می‌کند.

سلیم صالح، سخن‌گوی والی این ولایت هم وجود چنین قضیه‌هایی را می‌پذیرد، با این حال اطمینان می‌دهد که در زودترین فرصت اقداماتی را برای پیشگیری از چنین «بدرفتاری‌ها» روی دست خواهند گرفت.

اما محمدداوود احمدی، فرمانده پولیس لوگر در تماسی با سلام‌وطندار، تمام این گفته‌ها را «ادعاهایی بی‌اساس» دانست و گفت که مجرمان برای تبرئۀ خود مجبورمند دست به ایراد چنین اتهام‌هایی بزنند. او افزود که اکنون بیش از 72 درصد نیروهای امنیتی این ولایت آموزش‌دیده اند و هرگز با متهمان رویۀ زشت نمی‌کنند.

این در حالی است که آخرین گزارش هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) از کاهش 14 درصدی شکنجه در زندان‌های کشور خبر داده بود.

این گزارش، حاصل مصاحبه با ۷۹۰ زندانی که به اتهام فعالیت‌های جنگی بازداشت شده اند بود و مشمول بازداشتگاه‌های امنیت ملی، پلیس ملی، پلیس محلی و ارتش کشور در فاصله زمانی فبروری ۲۰۱۳ تا دسامبر ۲۰۱۴ می‌شد.

در این گزارش افزایش نظارت از بازداشتگاه‌ها، اجرای برنامه‌های آموزشی و جاگزینی تاکتیک‌های بازجویی به جای شکنجه و فرمان منع شکنجه در سال ۲۰۱۳ از دلایل کاهش شکنجه در زندان های افغانستان عنوان شده بود.