چهار ماه پیش، اکثریت آدمها برای شنیدن موسیقی، تماشای فلم، تفریح رفتن، دیدن نزدیکان و حتی کتابخواندن از قبل برنامه میریختند و انجام هیچ یک از این کارها برای آدمهای درگیر روزگار بدون برنامۀ قبلی محتمل نبود؛ اما همهگیری ویروس کرونا و قرنطینهشدن کشورها و شهرها سبب شد که مردمان از روی اجبار در خانههای خود بمانند و برای انجام هریک از این کارها فرصت کافی داشته باشند.
با ابتلای بیشتر از یکهزار تن در کشور به ویروس کرونا، وضع محدودیتها در پایتخت شدت گرفت و کابل و شماری از بزرگشهرهای دیگر قرنطینه شدند. به درازا کشیدن زمان قرنطینه و قیود روزگردی کاسۀ صبر مردم را لبریز کرده است و همه برای ختم انزوای خودخواسته و پایان این آفت روزشماری میکنند؛ اما وضع محدودیت برای برخیها فرصتی شده برای برگشت به گذشته.
شماری از هنرمندان کشور که قبلاً در نشستهای خودمانی و یا برنامهها نسبتن رسمی موسیقی مینواختند و آواز میخواندند، حالا برای دلشان مینوازند.
امانالله نوری، وایلوننواز در انستیتوت ملی موسیقی افغانستان میگوید، قرنطینه سبب شده که فرصت بیشتر پیدا کند و در خانهاش آهنگ «فرشته جان» فرهاد دریا را تمرین کند. او از شهروندان کشور میخواهد که برای محافظت از فرشتههایشان در خانه بمانند.
قرنطینه برای حمیرا قادری، نویسنده و فعال حقوق حوزۀ زنان فرصت داده تا سیاووش فرزندش را بیشتر بشناسد.
خانم قادری میگوید، سپریکردن زمان بیشتر با سیاووش سبب شده فاصله زنانهگی و مردانهگی میان مادر و پسر از میان برداشته شود. خانم قادری میگوید، در مدتی که خانه بوده و در کنار فرزندش روز میگذرانده، تازه دریافته که پسرش شبیه خودش بوده و نکات مشترک فراوان باهم داشتهاند.
فردوس صمیم مهندس است و پدر یک فرزند دختر. او میگوید که رسمیات روزمره فرصت رسامی، خطاطی و نقاشی را از او گرفته بود و حالا قرنطینه سبب شده دوباره رسامی کند، شعر بخواند و برای دخترش «مهرو» گیتار بنوازد.
آقای صمیم میگوید، دیر و یا زود انزوای خودخواستۀ آدمها میشکند و همه پی کار خویش میروند، اما روزها و شبهای را که با «من حقیقی» خویش سپری کردهایم، دیگر به دست نخواهیم آورد. او نگران است که پس از ختم قرنطینه بیشتر از پیش دلتنگ مهرو خواهد شد، ولی روزمرهگی فرصت کافی برایش نخواهد داد.
فروزان خلیلیار مادر ارسلان سه ساله میگوید، برای نخستینبار است که فرزندش را سیر میبیند. به گفتۀ او، ارسلان آرزو کرده که قرنطیه هیچ وقتی پایان نیابد و مادرش به دفتر نرود.
اپیدمی کرونا سبب شد که اکثریت کشورهای جهان برای شکستن زنجیرهیی گسترش این اپیدمی به انزوای خودخواسته تن بدهند. شماری از کشورهای حدود یک ماه در قرنطینه کامل بودند و کسی اجازۀ رفتوبرگشت نداشت. آسمان نیز خالی از هواپیماها بود و جهان در سکوت مرگبار فرو رفته بود. با گذشت نزدیک به چهارماه از شیوع ویروس کرونا تازه برخی از کشورها محدودیتها را آسان کردهاند و شهرها کم کم حضور مردم را تجربه میکنند.
