وقتی تخت‌خواب در اداره است چرا خانه می‌روید؟

اعضای مجلس دیگر نمی‌توانند در حالی که در تالار حضور دارند، چشم‌های‌شان را ببندند و در نشست رسمی بخوابند؛ پس از چند نمونه چُرت‌زدن برندگان جوایز نوبل روی نیمکت‌های سرخ، جان دریک تایلر، رئیس مجلس سنای بریتانیا اعلان هشدار دهنده‌یی را منتشر کرد که بر بنیاد آن، اعضای مجلس هنگام حضور در تالار نباید بخوابند.

او گفته است: «در چند ما اخیر وضعیت اعضای مجلس در تالار مطابق استانداردی که ما انتظار داشتیم، نبوده است، چُرت‌زدن نمایندگان ما را می‌خنداند و خوابیدن هنگام کار خیلی گسترده‌تر از چیزی‌ست که ما فکر می‌کنیم.»

شرکت‌هایی مانند خطوط هوایی که اغلب در ساعت‌های متمادی کار می‌کنند، امکانات خوابیدن در ساعات مختلف را برای کارمندان‌شان مهیا کرده‌اند. اگر هم امکانات در دسترس نباشد، کارمندان با خوابیدن روی مبل، چوکی و گاهی روی کمدها، این امکانات را برای‌ خود مهیا می‌سازند.

در بسیاری از کشورها، خواب نیمه‌روزی شامل بخشی از روز کاری‌ست. دکتر جونگ یوان ژانگ، در قسمتی از تحقیق در مورد پایان‌نامۀ مدرک دکترایش دریافته است که خواب نیمه‌روزی بخش مهمی از روز کاری در اداره‌های دولتی چین است. کارمندان می‌توانند در بس‌های شرکت در مسیر اداره و در راه برگشت به خانه و نیز در وقفۀ غذای چاشت بخوابند.

اما خوابیدن در موقع کار فقط برای کارمندان نوبتی یا بروکرات‌های چینی نیست. رولاند پائولسن، مدرس سوئدی برای نوشتن کتابش به نام «کارگران خالی»، با بسیاری از کارگرانی که ساعات کاری‌شان کمتر از وقت صرف‌شده در محل کار بود، صحبت کرده است. بر بنیاد این گفت‌وگوها، برخی از کارگران برای گذراندن روز رمان می‌خوانند، برخی‌ها بازی‌های کامپیوتری کرده و شماری هم «فقط می‌خوابند.»

در بیشتر مواقع حتی کارکنان اضافی تشویق می‌شوند تا در هنگام کار بخوابند. توسعه‌دهندگان نرم‌افزار، آژانس‌های تبلیغاتی و بانک‌های سرمایه‌گذاری دست به نصب اپلیکشن‌هایی برای خوابیدن زده‌اند. کارفرمایان ادعا می‌کنند که خواب، سلامتی و تندرستی کارمندان را افزایش می‌دهند و این در درازمدت به سود آنان است.

کارفرمایان در مواردی به کارمندان خود چنین پیام‌هایی می‌فرستند: «وقتی تخت‌خواب راحت در اداره است چرا به خانه می‌روید؟» در مطالعۀ نه سالۀ دکتر الکساندرا میشل در مورد رفاه بانکداران سرمایه‌گذار در ایالات متحده، او متوجه شد بسیاری از مصاحبه‌شوندگان به کار شبانه علاقه‌ ندارند. مصاحبه‌شوندگان به خانم میشل گفتند که رفتن به خانه در شب و روبه‌روشدن با یک شریک زندگی عصبانی، بسیار سخت است و ممکن است در کارهای خانه خلا ایجاد کند. آنان می‌گویند که در محل کار، رفتار مردم با آن‌ها خوب بوده و همه چیز برای‌شان مهیاست، از جمله یک تخت‌خواب راحت.

به اشتراک بگذارید:
به اشتراک گذاری بر روی facebook
به اشتراک گذاری بر روی twitter
به اشتراک گذاری بر روی telegram
به اشتراک گذاری بر روی whatsapp
به اشتراک گذاری بر روی email
به اشتراک گذاری بر روی print

این مطلب در آرشیو سلام وطندار ذخیره شده است.

اخبار و گزارش‌های سلام وطن‌دار را از شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید:

فیسبوک

توییتر

تلگرام