حزب کنگرۀ ملی افغانستان هدف از پیوستن گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی را به روند صلح، رسیدن به قدرت و امتیازطلبی میداند که سرآغاز نبردی سخت در افغانستان خواهد بود.
عبداللطیف پدرام، رییس حزب کنگرۀ ملی کشور در یک نشست خبری امروز با اشاره به پیوستن گلبدین حکمتیار به روند صلح، این کار او را صلحخواهی نه، بلکه تلاش تازهیی برای رسیدن به قدرت میداند.
آقای پدرام بازگشت رهبر حزب اسلامی به کابل را پروژۀ جدید آمریکاییها میداند که منجر به شکلگیری جنگ جدید در افغانستان خواهد شد.
به گفتۀ رهبر حزب کنگرۀ ملی، حکمتیار زیر سایۀ چرخبالهای آمریکایی و هزاران تفنگدار غیرمسؤول وارد کابل شد و فهرست 3500 نفرهیی را برای عضویت در نهادهای امنیتی پیشکش کرد که این موارد خود «امتیازطلبیاند.»
رییس حزب کنگرۀ ملی بر خلاف موضعگیریهای رهبر حزب اسلامی و شماری از سران جهادی در پیوند به فراموشی جنایتهای جنگی گذشته، از خانوادههای قربانیان جنگ و نهادهای مستقل حقوق بشری میخواهد تا با طرح دعوا در یک دادگاه عادلانه خواستار رسیدهگی به تمام جنایتهای جنگی گذشته شوند.
اما نادر افغان، سخنگوی حزب اسلامی، ادعاهای آقای پدرام مبنی بر قدرتطلبی حکمتیار را رد میکند و جابهجایی 3500 تن از اعضای این حزب در چوکات نیروهای امنیتی را برای خدمت به کشور و بر بنیاد توافقنامۀ صلحی میداند که قبلاً میان این حزب و دولت افغانستان امضا شده است.
امروز سازمان کارگزاران دموکراسی از پیوستن حزب اسلامی به روند صلح پشتیبانی میکند و آن را گامی مثبت در زمینۀ برقراری صلح و ثبات در کشور میداند.
مسؤولان این سازمان، پذیرفتن قانون اساسی و ارزشهای دموکراتیک چون انتخابات را از سوی حزب اسلامی تقدیر میکنند و از مسؤولان این حزب میخواهند در همایشهای بعدی بدون حمل اسلحه به حرکتهای مدنی بپردازند.
این در حالی است که چند روز پیش نهاد دیدبان حقوق بشر در گزارشی اعلام کرد که بازگشت گلبدین حکمتیار، «یادآوری ترسناکی» در این مورد است که چهگونه رهبران گروههای جنگی مشغول به دست آوردن قدرت هستند، در حالی که قربانیان آنها از هر نوع شیوۀ دسترسی به عدالت محروم اند.
پاتریشیا گاسمن، پژوهشگر ارشد نهاد دیدبان حقوق بشر برای افغانستان در گزارشی به تحلیل اظهارات آقای حکمتیار پس از ظهور در حضور عموم و شیوۀ ورود او به کابل پرداخت.
در این گزارش آمده بود که کاروان آقای حکمتیار در حالی وارد کابل شده که خودروهای «اسیووی» مملو از افراد مسلح که با خود نارنجکانداز و مسلسل حمل میکردند، او را شبیه «یک قهرمان» همراهی کردند؛ نه مثل «یک جنگسالار بدنام تبعیدشده و متهم به جنایت جنگی که در تلاش احیای قدرت قبلی خود است.»
گلبدین حکمتیار ۴۰ سال برای تصاحب اقتدار در کابل سلاح برداشت و در ۱۵ سال گذشته به امید سرنگونی نظام پس از طالبان، خروج کامل نیروهای خارجی و ایجاد حکومت اسلامی مطابق خوانش خودش جنگید. او از تمام این خواستهها سرانجام دست برداشت و به روند صلح افغانستان پیوست.
او سرانجام پس از 20 سال، 14 ثور/اردیبهشت با دهها مرد مسلح به سلاحهای سبک و سنگین وارد کابل شد.
