23 سال پیش از امروز مجاهدین با سرنگونکردن حکومت داکتر نجیبالله به پیروزی رسیدند. هدف مجاهدین پیادهکردن شریعت اسلامی در افغانستان بود.
مجاهدین با پشتیبانی مردم، چهارده سال در برابر حکومت کمونیستی مبارزه کردند و در نهایت، در هشت ثور 1371 به پیروزی رسیدند.
گروههای جهادی پس از پیروزی، روی تقسیم قدرت با هم به توافق نرسیدند و جنگهای داخلی در افغانستان آغاز شد.
نبرد داخلی گروههای مجاهدین سبب ویرانیهای زیادی به ویژه در کابل گردید و هزاران کشته و زخمی به جا گذاشت و شمار زیادی را مجبور به ترک کشور کرد.
مبارزۀ گروههای جهادی پس از کودتای هفت ثور 1357 حزب کمونیست افغانستان به رهبری نورمحمد ترهکی و با حمایت اتحاد جماهیر شوروی، شدت گرفت. در کودتای 57، جمهوری داوودخان سرنگون و احزاب کمونیستی بر افغانستان مسلط شدند.
آرای مختلفی در مورد هشت ثور وجود دارد. شماری آنرا پیروزی و نتیجۀ مبارزۀ مردم میدانند و عدهیی، بدبختی و ویرانی را به آن نسبت میدهند.
داوود راوش استاد دانشگاه، هشت ثور و پیروزی مجاهدین را عامل از بین رفتن نهادهای دولتی میداند. به باور آقای راوش، پس از هشت ثور افغانستان دیگر نتوانست صاحب دولتی مقتدر شود.
داکتر نجیب الله آخرین رهبر نظام کمونیستی در افغانستان، از گروههای جهادی خواست که با حکومت وارد صلح شوند، اما مجاهدین به درخواست آقای نجیب پاسخ منفی دادند و در نتیجه حکومت او فروپاشید و گروههای جهادی وارد کابل شدند.
داوود راوش میگوید که گروههای جهادی، ابزار استخبارات منطقه بودند و به همین دلیل نتوانستند با هم توافق کنند.
با ورود مجاهدین و آغاز نبردهای میانگروهی، بیشتر فرماندهان با تجربۀ نظامی، استادان دانشگاه و مهندسان، کشور را ترک کردند. آقای راوش میگوید که خروج حجم بزرگی از افراد با سواد، نظام آموزشی و اداری افغانستان را فلج ساخت.
صاحبنظر مرادی یکی از تاریخنگاران افغانستان میگوید که جهاد نتیجهیی را که مردم در پی آن بودند، نداشت. به باور مرادی، مجاهدین مؤفق به ایجاد حکومتی با برنامه نشدند و هیچ برنامهیی برای رفع مشکلات اقتصادی و اجتماعی مردم نداشتند.
آقای مرادی میافزاید که در بین مجاهدین حلقاتی به نفع کشورهای همسایه کار میکردند و در پی ناکامی روند حکومتسازی در افغانستان بودند.
مجاهدین در هشت ثور سال ۱۳۷۱، حکومت داکتر نجیب الله را سقوط دادند و پس از چهارده سال مبارزه، پیروزی شانرا اعلام کردند.
