حدود 300 خانوادۀ ولسوالی کنرخاص که سه ماه پیش در نتیجۀ موشکپراکنیهای پاکستان به خاک افغانستان به ولسوالیِ دیگر این ولایت آواره شده بودند، با مشکلات زیادی روبهرو اند.
امید دیدار، خبرنگار سلاموطندار به این ولسوالی رفته و از نزدیک با این آوارهگان دیدار کرده است. به گفتۀ دیدار، این آوارهگان تمام داروندارشان را از دست دادهاند و در وضعیت بدی به سر میبرند.
آوارهگان سرپناه، آب آشامیدنی و مراکز درمانی ندارند و با گرمشدن هوا از دیگر امکانات زندهگی نیز بیبهره خواهند شد. این خانوادهها دولت را به بیتوجهی متهم میکنند و میگویند که تاکنون کمک ناچیزی به آنان شده است.
در این منطقه آب به بهای گزافی فروخته میشود و نزدیکترین مرکز صحی چندین کیلومتر دورتر موقعیت دارد.
دهها کودک این خانوادهها هم سه ماه است که از آموزش محروم ماندهاند.
محمدطالب، یکی از بزرگان این صدها خانوادۀ آواره میگوید، آنها از چهارده روستای منطقۀ شالی، به دشت شالیولی آواره شدهاند و دولت تاکنون هیچ توجهی به آنان نکرده است. به گفتۀ او، راکتپراکنیها در چند روز 2 کشته و 5 زخمی برجا گذاشت و آنها مجبور به ترک خانههایشان شدند.
این آوارهگان میگویند که اکنون هم موشکپراکنیهای نظامیان پاکستان در منطقۀ شالی ادامه دارد و دولت برای جلوگیری از این کار راهحلی پیدا نکرده است.
غنی مصمم، سخنگوی والی کنر اما میگوید، با همکاری نهادهای کمککننده در ولسوالیهای کنر خاص و سرکانو به بیشتر از 200 خانوادۀ آواره پول نقد و مواد خوراکی کمک کردهاند.
سخنگوی والی کنر میگوید، در ولسوالی کنر خاص برای آوارهگان 20 چاه آب نیز حفر شده است. به گفتۀ او، حل تمام مشکلات آوارهگان نیاز به زمان دارد.
موشکپراکنیهای نظامیان پاکستان بر مناطق مرزی افغانستان از هشت سال به اینسو به گونۀ وقفهیی جریان داشته است. مقامهای پاکستانی مدعیاند که در این حملهها مواضع تروریستانی را که از خاک افغانستان به پاکستان حمله میکنند، هدف قرار میدهند؛ اما دولت افغانستان برعکس همواره پاکستان را به تجهیز تروریستان و دادن پناهگاه به آنان متهم کرده و خواستار توقف حملههای موشکی این کشور شده است.
