
به دنبال افزایش ناامنیها در کشور و فقر برخاسته از آن، پدیدۀ مهاجرت در سالهای پسین سیر صعودی داشته است. روزانه صدها جوان خانه و کشور را به قصد اروپا و دیگر کشورها ترک میکنند. از این میان، شمار اندکی به گونۀ قانونی بار سفر میبندند و جمعیت انبوهی بدون مجوز قانونی به ایران میروند و از آنجا به ترکیه و یونان و….
اشرف، یکی از جوانانی است که ترس بدترشدن اوضاع امنیتی کشور او را واداشته تا با هزینه کردن پول هنگفت و پذیرفتن خطر، راه مهاجرت نامنظم را در پیش گیرد.
اشرف از مشکلات و ناهجاریهای مهاجرت نامظنم میگوید: آرزو داشتم به یکی از کشورهای امن بروم تا کودکانم با آرامش خاطر درس بخوانند و بزرگ شوند. بخاطر داشتن زندهگی بهتر به سوی مسکو راه افتادیم و این سفر ناسرانجام به مقصد نرسید. او میگوید قاچاقبران جوانان را ترغیب میکنند تا با سفر غیرقانونی به کشورهای دیگر بروند و از مهاجرت غیرمنظیم تصویر رویایی به خورد مردم میدهند.
اشرف میگوید، یکی از دوستانش که ساکن مسکو است او را تشویق کرده تا به صورت غیرقانونی به مسکو بیاید و از آنجا به کانادا برود. او پس از مشورۀ دوستش خانۀ خود را گرو میکند و تمام اموال خانهاش را به فروش میرساند. او میگوید که با سی هزار دالر راه مهاجرت را در پیش گرفته و پس از مدتی تمام پولش به مصرف میرسد و دیگر نمیتواند در روسیه به زندهگی ادامه دهد و مجبور میشود دوباره با دست خالی به کشور بر گردد. با آنکه پشیمانی در سیمایش موج میزند، میگوید که به کمک مالی اقاربش به کابل آمده است. اکنون اشرف در شهر کابل مصروف دکانداری است و کنار فامیل به زندهگی عادیاش ادامه میدهد و ظاهرن خوش به نظر میرسد.

محمدحدیث پردیس، سخنگوی سازمان جهانی مهاجرت یا IOM میگوید که این سازمان و دیگر سازمانهای که برای مهاجران کار میکنند، همواره سعی کردهاند با برنامههای مختلف جلو مهاجرتهای نامنظم را بگیرند. به گفته آقای پردیس، سازمان جهانی مهاجرت برای بازگشتکنندهگان یک سلسله امتیازهای را در نظر گرفته است. اما برگشت کنندهگان میگویند که این امتیازها به هیچ روی نمیتواند قمار بزرگ آنها را جبران کند.
مرتضا رسولی، رئیس حمایتی و حقوقی وزارت مهاجرین نیز میگوید، برای مهاجرانی که به خواست خود دوباره به کشور بر میگردند، پس از ثبت و راجستر در سازمانهای بینالمللی کمک دریافت میکنند.
افغانستان در قلب آسیا از کشورهای است که همواره شاهد جنگ بودهاست. اکثریت شهروندان کشور برای نجات از وضعیت موجود و داشتن زندهگی نسبتن آرام راه مهاجرت نامنظم را در پیش میگیرند و با صرف هزینههای غیر قابل بازگشت به کشورهای اروپایی و آمریکایی سفر میکنند. از میان جمعیت بزرگی که هر روزه از راه غیرقانونی مهاجرت میکنند، شمار اندکی به آرامش خاطر میرسند و مابقی زندهگی و تمام داشتههایشان را از دست میدهند و سرانجام ناگذیر میشوند دوباره به کشور بر گردند.
در این زمینه:





