.jpg)
مریم: دوازده سالم بود که نخستین پریودم را تجربه کردم. با وجود آنکه قبلن در کتابها پیرامون قاعدگی چیزهایی خوانده بودم و در مکتب هم چیزهایی شنیده بودم، اما باز هم در اولین خونریزی، شرم عجیبی تمام وجودم را گرفت و احساس گناه به من دست داد.
لباس کتانیام را پارهپاره کردم. هر بار که پریود میشدم، تکهیی را استفاده میکردم؛ چون خجالت میکشیدم از بازار نواربهداشتی بخرم.
این عمل را به دور از چشمان دیگران و به مدت شش ماه ادامه دادم. نمیدانستم که استفاده از پارچه تا چه اندازه میتواند غیربهداشتی و خطرناک باشد.
چند بار که از تکههای کهنه و نخی استفاده کردم، شدت درد در زیر شکمم بالا گرفت و این موضوع مرا بسیار به هراس انداخت.
سرانجام یک روز عمهام متوجه لکهی خونی بر روی شلوارم شد و با من صحبت کرد و به من فهماند که قاعدگی عملی کاملن طبیعی است و نیازی نیست که آن را از کسی پنهان کنم.
از آن پس خجالتم شکست و به راحتی از دکانها نواربهداشتی میخریدم. اما تا هنوز هم به خانوادهام دربارهی پریودشدنم چیزی نگفتهام.





