.jpg)
رئیس جمهور غنی در 30مین سالروز خروج نیروهای قشون سرخ شوروی از افغانستان میگوید، مردم افغانستان خواهان صلحاند، اما نه صلح شکننده و چند روزه. به گفتۀ او، صلح چند روزه اقلیتمحور است و اقلیت بزرگ جامعه یعنی زنان، جوانان و طبقات محروم نادیده گرفته میشوند.
آقای غنی که در مونیخِ آلمان به سر میبرد در پیامی ویدیویی میگوید که افغانستان در مقطعی سرنوشتساز قرار دارد و گذر از این موقعیت با وحدت و عزم ملی ممکن است.
رئیس جمهور با اشاره به خروج نیروهای شوروی از افغانستان میگوید که خواست مردم افغانستان در آن زمان دستیابی به نظام دلخواهشان با استفاده از رأی بود، «نه این که با ختم یک جنگ، جنگ دیگر را آغاز کنند.» به گفتۀ او، شماری که به تحریک بیگانگان خواهان تضعیف نهادهای ملی و امنیتیاند، از صلح و ثبات با حاکمیت قانون در افغانستان ترس دارند.
در این مراسم که در ارگ ریاست جمهوری برگزار شده است، محمدسرور دانش، معاون دوم رئیس جمهور نیز با اشاره به گفتوگوهای صلح افغانستان میگوید، طرح صلح نباید به گونهیی باشد که افغانستان دوباره به عقب برگردد.
او تأکید میکند که دورۀ جهاد یکی از افتخارآمیزترین مقطعهای تاریخ سیاسی افغانستان است. آقای دانش میگوید، هر زمانی که مردم افغانستان متحد بودند، پیروز شدند و نمرۀ کامیابی گرفتند و هر زمانی که متفرق شدند، شکست خوردند. به گفتۀ او تاریخ تکرارشدنی است و ما باید امروز بیش از هر زمان دیگری به وحدت سیاسی و وحدت ملی خود پایفشاری کنیم.
آقای دانش تأکید میکند، کسانی که بار دیگر شعار دولت موقت را سر میدهند باید بدانند که این طرح بار دیگر به روند نظامسازی نقطۀ پایان میگذارد و ما را دوباره به عقب بر میگرداند. او با اشاره به تشدید تلاشهای صلح میگوید که «ما از طالبان که قانون اساسی ما را کاپی از غرب میدانند، نه گلایه داریم و نه انتظاری غیر از این داریم، در حالی که این گروه خود با تمام هویت و ماهیت خود وابسته به خارجیان است.»
.jpg)
سرور دانش میگوید که هیچ روند صلحی بدون حضور دولت افغانستان به فرجام نیک منتهی نمیشود، «بنابراین توقع و انتظار ما از همه جوانب دخیل در قضیۀ افغانستان این است که هیچ پروسهیی را در غیاب دولت افغانستان به عنوان تنها نمایندۀ مشروع و قانونی مردم افغانستان، تعریف نکنند.»
معاون دوم رئیس جمهور با اشاره به تعدیل قانون انتخابات میگوید که به گمان بسیاری، عقب این عملکرد رئیس جمهوری قصدی سیاسی نهفته باشد، اما حقیقت چیز دیگریست. او میگوید که تعدیل جدید علیرغم همه بیاعتمادیها به گونهیی انجام شد که زمینۀ یک اجماع و توافق نظر کامل بین همه جوانب دخیل به شمول نامزدان انتخابات ریاست جمهوری، احزاب سیاسی، نهادهای مدنی مرتبط به انتخابات و جانب حکومت فراهم گشت.
در این مراسم عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی حکومت نیز میگوید که در گفتوگوهای صلح افغانستان با طالبان استقلال کشور، قانون اساسی، حقوق شهروندان و نهادهای افغانستان چون ارتش قابل مذاکره و معامله نیست.
او در پیوند به خروج نیروهای شوروی میگوید: «جهاد افغانستان از تروریسم مبرا بود. با دهشتافگنی رابطهیی نداشت. نمیگفتیم صدها بیگناه کشته شوند و ما یک عسکر روس را بکشیم. دهشتافگنی محکوم و خلاف تمام ارزشهای دینی و انسانیست و در هرجایی که هست باید محکوم گردد.» او میافزاید که خروج نیروهای شوروی در پی قربانیهای بیشمار مردم افغانستان به دست آمده است و در این مبارزه تمام اقوام افغانستان حضور و نقش فعال داشتند.
در سال 1988 جمهوری دمکراتیک خلق افغانستان، اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی، آمریکا و پاکستان قرارداد صلح به امضا رساندند و نیروهای شوروی شروع به خروج از افغانستان کردند و در پانزده فبروری 1989 اتحاد جماهیر شوروی اعلام کرد که آخرین نیروهایش از افغانستان خارج شدند. بر اثر درگیریها بیش از یک میلیون تن از باشندگان افغانستان و 13 هزار تن از کادر ارتش شوروی کشته شدند.





